Om101
| Om101-1 | |
C 2011 identyczny jak C 2010 (Om101-1) |
|
| Producent | Maschinenfabrik Esslingen |
| Lata budowy | 03/1911 |
| Układ osi | 2'C1'4hv |
| Masa służbowa | 85.2 t |
| Masa pustego parowozu | 47.7 t |
| Długość parowozu | 20,430 mm |
| Długość z tendrem | 20,430 mm |
| Moc znamionowa | 1353 kW (1840 KM) |
| Prędkość maksymalna | 110-115 km/h |
| Typ tendra | 2'2T20 |
| Ciśnienie w kotle | 15 bar |
| Średnica cylindra | 420 mm |
| Skok tłoka | 612 mm |
| Średnica kół napędnych | 1800 mm |
| Średnica kół tocznych | 1000/1250 mm |
| Jedyny egzemlarz na stanie PKP | |
| Portal |
|
Om101 – polskie oznaczenie parowozu pospiesznego wirtemberskiej serii C.
Historia[edytuj]
Parowozy C były budowane na początku XX wieku dla Królewskich Kolei Wirtembergii (K.W.St.E) z przeznaczeniem do prowadzenia pociągów pospiesznych i ekspresów. Konstruktorem był Eugen Kittel. W latach 1909-1921 wyprodukowano jedynie 41 egzemplarzy w fabryce Maschinenfabrik Esslingen. Ze względu na niecodzienny wygląd z czasem zyskały przydomek Die schöne Württembergerin czyli Piękna Wirtemberka.
Po zakończeniu I wojny światowej w ramach reparacji wojennych trzy egzemplarze ( numer C 2001, C 2026, C 2027) trafiły do francuskich kolei ETAT, zaś jeden (nr. egz. C 2010; nr fabr. 3571; rok produkcji 03/1911) trafił na stan PKP w 1919, gdzie otrzymał oznaczenie serii Om101 i numer 1. Tender typ 2'2T20 (od numeru 2001 do 2024 mniejszy tender 2'2T20, od numeru 2025 do 2041 większy tender 2'2T30 ) nosił oznaczenie 20D101. Pozostałe 37 sztuk przejęło Deutsche Reichsbahn jako serię 18.1 z numeracją 18.101 do 18.137. Ostatnie czynne egzemplarze w Niemczech 18.133 i 18.136 służyły do roku 1955 w Ulm.
Egzemplarz Om101-1 stacjonował w parowozowni Łódź Kaliska i prowadził pociągi osobowe i pospieszne. Najpewniej po 17 września 1939 został zdobyty przez siły radzieckie i wcielony do taboru Ludowego Komisariatu Transportu (NKPS) ZSRR. Po czerwcu 1941 znalazł się w Rumunii, gdzie przejęły go na stan koleje CFR jako 231.901. Tam też został ostatecznie zezłomowany.
Bibliografia[edytuj]
- Jan Piwowoński: Parowozy Kolei Polskich, WKiŁ, Warszawa 1978.
- Ingo Hütter, Reimar Holzinger: Die Lokomotiven der PKP 1918–1939, DGEG, Hövelhof 2007, ISBN 978-3-937189-27-7.
- http://scado.narod.ru/rail2/aj_pkp_e.htm
- http://www.drehscheibe-foren.de/foren/read.php?108,5188265,page=3
- http://www.marklinfan.net/classe_c.htm
Zobacz też[edytuj]
- Zdjęcie parowozu Om101-1 w Warszawie z 1926 r.
- Zdjęcie modelu lokomotywy Om101-1 (niewłaściwy osprzęt parowozu oraz tender 2'2T30 w stosunku do oryginału).
- Model parowozu nr C 2010, który trafił do Polski jako Om101-1.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||