Om (jednostka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
om [Ω]
Układ SI
Wymiar \mathrm{\left[\frac{kg\cdot{m}^2}{{s}^3\cdot {A}^2}\right]}
Jednostka rezystancji
Typowe symbole wielkości R
w jednostkach SI \frac{1\mathrm{kg}\cdot 1\mathrm{m}^2}{1\mathrm{s}^3\cdot 1\mathrm{A}^2}
Źródło nazwy Georg Ohm

Om (Ω) – jednostka rezystancji w układzie SI (jednostka pochodna układu SI). Nazwa om pochodzi od nazwiska niemieckiego fizyka Georga Ohma.

Definicja[edytuj | edytuj kod]

1 om to opór elektryczny istniejący pomiędzy dwoma punktami przewodu, gdy niezmienna różnica potencjałów jednego wolta (1 V) działająca między tymi dwoma punktami wywołuje w tym przewodzie prąd o natężeniu jednego ampera (1 A). Ponadto przewód ten nie jest źródłem siły elektromotorycznej[1], czyli[2]:

1\Omega=\frac{1\mathrm{V}}{1\mathrm{A}}=\frac{1\mathrm{kg}\cdot 1\mathrm{m}^2}{1\mathrm{s}^3\cdot 1\mathrm{A}^2}.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Podstawy Elektrotechniki. W: Praca zbiorowa pod kierunkiem prof. dr inż. Bolesława Konarskiego: Poradnik inżyniera elektryka. Wyd. II. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1968, s. 232. (pol.)
  2. Załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 listopada 2006 r. w sprawie legalnych jednostek miar (Dz. U. z 2006 r. Nr 225, poz. 1638)