Oman łąkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Oman łąkowy
InulaBritannica.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd astrowce
Rodzina astrowate
Podrodzina Asteroideae
Rodzaj oman
Gatunek oman łąkowy
Nazwa systematyczna
Inula britannica L.
Sp. pl. 2:882. 1753
Synonimy

Inula japonica Thunb[2].

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Kwiatostan

Oman łąkowy, oman brytyjski (Inula britannica L.) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny astrowatych. Rośnie dziko w Azji i Europie[2]. Jest pospolity na terenie całej Polski.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga]
Wzniesiona, rozgałęziająca się, gęsto, wełnisto owłosiona. Osiąga wysokość 20-60 cm.
Liście
Lancetowate, na spodniej stronie filcowato owłosione. Dolne o nasadzie stopniowo zwężającej się w ogonek, górne siedzące i sercowatą nasadą obejmujące łodygę.
Kwiaty
Zebrane w duże, żółte koszyczki o średnicy 2-5,5 cm .Koszyczki z półkulistą okrywą o wysokości 7-9 mm zgrupowane są po 1-4. Zielone listki okrywy mają odgięte szczyty. W koszyczku brzeżne kwiaty języczkowe są ok. dwa razy dłuższe od wewnętrznych rurkowatych.
Owoc
Owłosione niełupki.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Siedlisko: łąki, wilgotne rowy, zarośla, brzegi wód. Kwitnie od czerwca do września. Gatunek charakterystyczny dla O/All. Agropyro-Rumicion crispi[3].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-06-15].
  3. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.
  2. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.