Oman niemiecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Oman niemiecki
Inula germanica Sturm14.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd astrowce
Rodzina astrowate
Podrodzina Asteroideae
Rodzaj oman
Gatunek oman niemiecki
Nazwa systematyczna
Inula germanica L.
Sp. pl. 2:883. 1753
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Oman niemiecki (Inula germanica L.) – gatunek roślin z rodziny astrowatych.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Występuje w środkowej i południowo-wschodniej Europie i w Azji Mniejszej. W Polsce znany tylko z jednego stanowiska w rezerwacie przyrody Bielinek nad Odrą[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kwiatostan
Łodyga 
Do 60 cm wysokości, owłosiona.
Liście 
Owłosione od spodu, sercowate u nasady, podługowate, zaostrzone, ząbkowane.
Kwiaty 
Zebrane w drobne koszyczki, te z kolei zebrane w podbaldach. Zewnętrzne listki okrywy jajowate. Wewnętrzne listki okrywy lancetowate, owłosione[3].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina. Rośnie w murawach kserotermicznych i zaroślach na podłożu zasobnym w węglan wapnia. Kwitnie w lipcu i sierpniu. Gatunek wyróżniający zespołu Quercetum pubescenti-petraeae[4].

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

Kategorie zagrożenia:

Przypisy

  1. P.F. Stevens: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  2. J. Baryła, I. Paszek, L. Rutkowski 2001. Oman niemiecki. s. 368-369. W: Polska Czerwona Księga Roślin, Kraków 2001. ISBN 83-85444-85-8.
  3. W. Szafer, S. Kulczyński, B. Pawłowski Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  4. W. Matuszkiewicz Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001. ISBN 83-01-13520-4.
  5. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.