Oman szorstki
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Oman szorstki (Inula hirta L.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. W Polsce występuje głównie na południu, nad dolną Odrą i dolną Wisłą i jest dość rzadki[3].
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Łodyga
- Wzniesiona, krucha o wysokości 15-45 cm. Cała jest owłosiona odstającymi, żółtymi włoskami. Zazwyczaj występuje tylko jedna łodyga i czasami jest czerwono nabiegła[4]. Pod ziemią roślina posiada grube kłącze.
- Liście
- Ulistnienie skrętoległe, gęste. Liście siedzące, obejmujące łodygę zwężoną nasadą. Są jajowate lub podługowate, stępione, skórzaste, połyskujące. Nerwacja siatkowata, blaszka liściowa ząbkowana. Obydwie strony liścia są szorstko owłosione[4].
- Kwiaty
- Zebrane w koszyczek. Na jednej łodydze zazwyczaj występuje 1 tylko koszyczek, rzadziej 2-3. Średnica koszyczka 2,5-5,5 cm. Listki okrywy lancetowate lub równowąskie, zewnętrzne mają szerokość 1,5-2 mm, tylko u nasady są skórkowate, poza tym szorstkie i orzęsione. Kwiaty żółte, brzeżne są języczkowe[4].
- Owoc
- Nagi.
Biologia i ekologia [edytuj]
Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od mają do lipca. Rośnie w suchych murawach, na słonecznych wzgórzach i zaroślach[3]. Gatunek charakterystyczny dla związku (All.) Geranion sanguinei[5]. Liczba chromosomów 2n = 16[3].
Zmienność [edytuj]
Tworzy mieszańce z omanem wierzbolistnym (Inula salicina) i o. wąskolistnym (Inula ensifolia)[4].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001.... [dostęp 2010-01-10].
- ↑ The Plant List. [dostęp 2012-12-18].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
