Omega (klasa jachtów)
| Omega | |
| Konstruktor | Juliusz Sieradzki |
| Rok konstrukcji | 1942 |
| Kraj pochodzenia | Polska |
| Typ ożaglowania | slup |
| Podstawowa pow. ożaglowania | 15 (regatowa 18+18 spinaker) m² |
| Długość maksymalna | 6,20 m |
| Szerokość maksymalna | 1,80 m |
| Wysokość maksymalna | 8,45 m |
| Masa całkowita | 250 (regatowa) 320 (standard) kg |
| Typ kadłuba | mieczowy |
| Materiał konstrukcyjny | słomka lub laminat p/s |
| Zanurzenie minimalne | 16 cm |
| Zanurzenie maksymalne | 96 cm |
| Ilość załogi | regaty 3, max 6 |
 Omega w wersji regatowej |
|
Omega (Ω) – popularna w Polsce klasa jachtów żaglowych regatowych i turystycznych. Posiada małe zanurzenie i stosunkowo obszerny kokpit. Przeznaczona do żeglugi śródlądowej, rzadko spotykana na morzu ze względu na restrykcyjne przepisy, mimo iż formalnie można pływać do 2 Mm od brzegu.
Na kadłubie Omegi były wykonywane jachty kabinowe np. Alfa, ale nie zdobyły popularności. Mistrzostwa Polski odbywają się od 1951 roku, z przerwą w latach 60. i 70., wznowione w roku 1981. W latach siedemdziesiątych na jeziorach mazurskich były organizowane nieformalne regaty dla uczestników obozów. Omegi pływały w nich z liczniejszymi załogami, często z całym dobytkiem obozowym na pokładzie, a metą było np. przejście pod mostem po położeniu masztu.
Obecnie regatowe Omegi są wyposażone w trapez do balastowania, spinaker, pompki samowylewające, liczne regulacje żagli. Oprócz Mistrzostw Polski są rozgrywane regaty z cyklu Pucharu Polski oraz liczne zawody mniejszej rangi.
Pierwsze Omegi powstały w Warszawie w czasie okupacji (w roku 1942). Przy budowie pierwszej oprócz konstruktora brali udział: Zbigniew Szymański, Mieczysław Boczar, Leon Jensz.
[edytuj] Dane
- typ: slup
- ożaglowanie bermudzkie
- wymiary:
- długość całkowita: 6,20 m
- szerokość całkowita: 1,80 m
- zanurzenie: 0,16 m
- zanurzenie z mieczem: 0,96 m
- wysokość masztu: 8,30 m
- masa całkowita: 320 kg (minimalna 250 kg)
- załoga: 3-6, w czasie oficjalnych regat 3. W czasie pływań turystycznych z bagażem i wyposażeniem biwakowym: 4 osoby, (ilość miejsca w kokpicie pozwalała na wygodny nocleg na materacach pneumatycznych, pod namiotem rozkładanym na bomie właśnie 4 osób, w tym dwie po obu stronach skrzynki mieczowej)
- konstruktor: Juliusz Sieradzki (1942)
- konstrukcja:
- kadłuba: w pierwszych drewniana (poszycie listewkowe), a następnie (od połowy lat 70. XX w.) laminatowa (typ Ostróda), były też wykonania drewniane-laminowane,
- maszt: drewniany klejony, w późniejszych wykonaniach: z profilu aluminiowego
- żagle: bawełniane, potem z Dacronu.
- urządzenie sterowe: były wykonania w wersjach z rumplem i z rogatnicą
Do pływań turystycznych na dłuższych trasach z pokonywaniem rzek i kanałów w latach 60. i 70. były stosowane przyczepne silniki zaburtowe (w tym NRD-owski "Tumler", zarufowe sowieckie "Saluty" i "Wietieroki").
