Omlet
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Omlet – potrawa sporządzana ze starannie rozmąconych jaj z innymi dodatkami, które wylewa się na patelnię i nie miesza ich w czasie smażenia. Można także zrobić omlet na słodko. Po usmażeniu na wierzch nakłada się dżem oraz sos czekoladowy bądź toffi. Można go też podać z bitą śmietaną.
Omlety były już znane w starożytnym Rzymie, ale dopiero Francuzi udoskonalili i urozmaicili ich smak. Do polskiej kuchni trafiły za sprawą Marysieńki Sobieskiej, która rozpowszechniła je w czasie swoich licznych podróży po kraju.
Istnieje wiele odmian omletów, które ogólnie można podzielić na:
- klasyczne omlety francuskie - sporządzane głównie z jaj ze stosunkowo niewielką ilością innych dodatków
- Przykładowy przepis
- Jedno jajo, łyżka mąki i łyżka wody lub mleka oraz łyżka cukru (jeżeli omlet ma być na słodko) wylewa się na patelnię z niedużą ilością rozgrzanego masła i podgrzewa. Powierzchnia omletu ma zostać galaretowata, a spód zrumieniony. Podaje się go z warzywami, grzybami lub mięsem. Nadzienie nakłada się na środek omletu i składa się go na pół lub zawija w rulon.
- tortille charakterystyczne dla kuchni hiszpańskiej, które tym się różnią od francuskich, że są opiekane z dwóch stron, zawierają znacznie więcej dodatków i są znacznie grubsze,
- "fantazyjne" - takie jak np. holenderski omlet ze szpinakiem, kluseczki salzburskie, francuski omlet muślinowy (wykonywany z dodatkiem białek ubijanych na sztywno) i wiele innych,
- frittata - z naturalną mieszanką warzywną jako nadzieniem i (ewentualnie) czosnkiem lub anchois, zapiekana na maśle[1].
Przypisy
- ↑ M.F.K. Fisher, Alfabet smakosza, Wydawnictwo Książkowe Twój Styl, Warszawa, 2006, ss.115-116, ISBN 83-7163-516-8