Ondyny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ondyna na obrazie Johna Williama Waterhouse'a (1872)

Ondyny - w mitologii nordyckiej boginki zamieszkujące jeziora i rzeki. Uważa się, że ondyny mogły być przejęte z mitologii słowiańskiej od Słowian połabskich[potrzebne źródło]. Ondyny u Słowian to rusałki, rodanki, wodnice.

Według Paracelsusa ondyny były żywiołakami wody.

Jedna z opowieści o Ondynie, wzorowanej na podaniach słowiańskich była tematem opery Undine E.T.A. Hoffmanna. Była to pierwsza opera romantyczna. Na tej wzorowana była "Rusałka", opera Antonína Dvořáka i inne słowiańskie opery. Motyw ondyny-rusałki był zastosowany też na początku polskiego romantyzmu przez Adama Mickiewicza w balladach Świteź, Świtezianka, Rybka i innych. Dwie pierwsze ballady opisać miał Fryderyk Chopin w dwóch pierwszych swoich balladach (g-moll, F-Dur). W Świteziance powielany jest nawet motyw śmierci, jaką z powodu zdrady zadaje Ondyna kochankom. Ondyną - rusałką są też niektóre postacie Balladyny Juliusza Słowackiego. Istnieje także balet "Ondine" z muzyką Hansa Wernera Henze'a, w choreografii sir Fredericka Ashtona.

Postać o imieniu Ondyna (córki Juana Avadoro) pojawia się także w powieści Jana Potockiego Rękopis znaleziony w Saragossie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]