Opłata interchange

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Opłata interchange — należność pobierana przez bank wydający kartę płatniczą (emitent) od agenta rozliczeniowego przy każdej transakcji dokonanej przy użyciu karty.

Przebieg przykładowej transakcji dokonanej za pomocą karty płatniczej wygląda następująco:

  1. Posiadacz karty - konsument, dokonując płatności za pomocą karty płatniczej u akceptanta, dokonuje obciążenia swojego rachunku bankowego (w przypadku kart debetowych) lub zaciąga kredyt u emitenta (w przypadku kart kredytowych).
  2. Emitent przekazuje agentowi rozliczeniowemu kwotę płatności, przy czym pomniejsza ją o opłatę interchange.
  3. Z kolei agent rozliczeniowy przelewa akceptantowi kwotę transakcji pomniejszoną o opłatę akceptanta, która składa się z opłaty interchange, opłaty assessment (przekazywanej do organizacji płatniczej) i marży agenta rozliczeniowego.

Całość opłaty, o którą pomniejsza się kwotę transakcji przelewaną akceptantowi określa się jako Merchant Service Charge.[1] Z formalnego punktu widzenia opłatę interchange płaci agent rozliczeniowy, to jednak z ekonomicznego punktu widzenia płaci ją akceptant w ramach opłaty akceptanta a następnie konsument w postaci ceny towaru.

Opłata interchange w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Ustawa o usługach płatniczych ustala opłatę interchange na maksymalnym poziomie 0,5 % wartości transakcji.

Limit 0,5% nie dotyczy nowej organizacji kartowej w okresie pierwszych 3 lat działania (pod warunkiem, że nowa organizacja nie jest w grupie z inną, dłużej działającą). Według prawa organizacje kartowe muszą publikować na swoich stronach internetowe informacje o stawkach opłat stanowiących ich przychody[2].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]