Opactwo Benedyktynów w Melku
| Opactwo benedyktynów | |
Klasztor w Melku |
|
| Państwo | |
| Miejscowość | Melk |
| Kościół | Kościół katolicki |
| Rodzaj klasztoru | Opactwo |
| Właściciel | Benedyktyni |
| Klauzura | tak |
| Typ zakonu | męski |
| Obiekty sakralne | |
| Styl | barok |
| Rok budowy | 1089 |
| Strona internetowa klasztoru | |
Opactwo Benedyktynów w Melku - opactwo założone i do dziś należące do zakonu benedyktynów, położone w Melku w Austrii.
Historia opactwa [edytuj]
Opactwo powstało w średniowieczu, na miejscu wcześniejszej fortyfikacji. Niewielką część tych budowli obronnych wkomponowano w zespół klasztorny, czego przykładem jest wieża Babenbergów. W XV w. tutejsi zakonnicy zainicjowali reformy w obrębie zakonu benedyktyńskiego, głosząc powrót do pierwotnej doktryny św. Benedykta i zyskując uznanie władz kościelnych, czego wyrazem było m.in. uznanie organizacji wspólnoty w Melku za wzorcową przez papieża Urbana VIII. Klasztor i kościół pw. św. Piotra i św. Pawła poddano gruntownej barokizacji i rozbudowie w XVIII w., w konsekwencji powstał jeden z największych barokowych zespołów sakralnych w Europie, uznawany za najpiękniejszy przykład baroku w Austrii[1]. Inicjatorem tej rozbudowy był opat Berthold Dietmayr.
Do głównych obiektów klasztoru należą:
- Kościół pw. św. Piotra i św. Pawła zbudowany na fundamentach średniowiecznego przez Jakoba Prandtauera, zdobiony freskami, autorem których jest Johann Michael Rottmayr. W kryptach świątyni są groby Babenbergów.
- Biblioteka z freskami autorstwa Paula Trogera, gromadząca księgozbiór około 100 tysięcy ksiąg, w tym 1200 rękopisów średniowiecznych.
- Muzeum sztuki i dziejów klasztoru.
Przypisy
- ↑ Wroński P., 2008: Austria. Wyd. Pascal. ISBN 978-83-7513-274-8
Bibliografia [edytuj]
- Wroński P., 2008: Austria. Wyd. Pascal. ISBN 978-83-7513-274-8
- Burhard Ellegast, Ernst Bruckmüller & Martin Rotheneder, 2008: Stift Melk. Wersja rosyjskojęzyczna. Wyd. Stift Melk.