Opactwo Corvey
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Cesarskie Opactwo Corvey (niem. Fürstabtei Corvey) - dawne benedyktyńskie opactwo nad rzeką Wezerą, 2 km na północny-wschód od Höxter, w Nadrenii Północej-Westfalii.
Opactwo ufundowano w roku 815, wkrótce po chrystianizacji Sasów. W 822 roku klasztor został przeniesiony w obecne miejsce, nad brzegiem Wezery. Opactwo było ulokowane w korzystnym ekonomicznie miejscu, na przecięciu szlaków komunikacyjnych, należało do najważniejszych karolińskich sanktuariów w IX wieku, było często odwiedzane przez Karolingów.
Bibliografia [edytuj]
- Joachim Poeschke (Hg.): Sinopien und Stuck im Westwerk der karolingischen Klosterkirche von Corvey. Rhema-Verlag, Münster 2002, ISBN 978-3-930454-34-1
Na mapach: 51°46′40″N 9°24′36″E / 51.777777777778, 9.41
Kontrola autorytatywna (obiekt geograficzny):
