Opactwo Pontigny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Opactwo Pontigny
Abbaye de Pontigny
Kościół klasztorny w Pontigny
Kościół klasztorny w Pontigny
Państwo  Francja
Miejscowość Pontigny
Kościół rzymskokatolicki
Rodzaj klasztoru opactwo
Właściciel cystersi
Data budowy 1114
Data zamknięcia 1791
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Opactwo Pontigny
Opactwo Pontigny
Ziemia 47°54′35″N 3°42′49″E/47,909722 3,713611
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Opactwo Pontigny – drugi, po La Ferté, z czterech klasztorów założonych przez cystersów jako tzw. wielkich filii (opactw siostrzanych) opactwa w Cîteaux. Klasztor ufundowano w 1114 r. z inicjatywy eremity o imieniu Ansius. Opatem-założycielem został Hugon z Mâcon.

Z opactwa w Pontigny wywodzi się linia szesnastu klasztorów filialnych (filii bezpośrednich): Bourras, Cadouin, Fontaiejean, Jouy, Saint-Sulpice, Quincy, Chaalis, Les Roches, Le Pin, Cercamp, L'Estrée, L'Étoile, Trizay, Notre Dame de l'Ile de Ré, Dalon we Francji i Igrisch (Igriş) ówcześnie na Węgrzech a współcześnie w Bułgarii. Opactwa te dały początek kolejnym 28 filiom pośrednim Pontigny.

W Pontigny przez dłuższy czas przebywali będący na wygnaniu arcybiskupi Canterbury Tomasz Becket, Stefan Langton i Edmund z Abingdon, który został pochowany w Pontigny. W opactwie pochowani są również królowa Francji Adela z Szampanii oraz Paul Desjardins, francuski filozof i pisarz.