OpenMoko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Openmoko, Inc. - tajwańska firma[1] tworząca przenośne urządzenia Open Hardware i oprogramowanie FLOSS do tych urządzeń.

Openmoko - system operacyjny FLOSS dla smartfonów.

Smartfony Neo[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym urządzeniem z platformą OpenMoko jest wyprodukowany przez firmę FIC telefon Neo1973. Pierwsza wersja urządzenia jest dostępna dla wybranych programistów od lutego 2007. Od lipca 2007 jest możliwe zakupienie deweloperskiej wersji telefonu - w cenie 300 dolarów amerykańskich. 4 lipca 2008 wszedł do masowej sprzedaży następca Neo1973 - Neo Freerunner, który z założenia ma nadawać się do obsługi przez zwykłego użytkownika[2].

Twórcy wierzą, że dzięki pierwszemu telefonowi, całkowicie opartemu na Otwartym Oprogramowaniu, zrewolucjonizują rynek urządzeń telekomunikacyjnych. Chcą aby projekt ten był na miarę pierwszego projektu telefonu komórkowego. "Neo" w nazwie urządzenia znaczy "nowy", a 1973 - jest rokiem, w którym dr Marty Cooper, wynalazca telefonu komórkowego, wykonał pierwsze połączenie.

Sprzęt dla platformy OpenMoko jest realizowany jako Open Hardware, czyli analogicznie do idei FLOSS.

Openmoko Linux[edytuj | edytuj kod]

Dystrybucja Om, tworzona przez Openmoko i przeznaczona do smartfonów Neo, powstaje w oparciu o platformę OpenEmbedded systemu operacyjnego GNU/Linux. Obecnie przestała być rozwijana i większą popularność osiągają dystrybucje tworzone przez społeczność, np. SHR.

Jądro[edytuj | edytuj kod]

Linux 2.6.24

Użytkowe[edytuj | edytuj kod]

Neo1973 (GTA01)[edytuj | edytuj kod]

Neo1973
Neo 1973 smartphone.jpg
Producent FIC
Typ smartfon
System operacyjny OpenMoko (Linux)
Procesor ARM9 @ 400 MHz
Pamięć 128 MB RAM SDRAM

64 MB NAND Flash

Wyświetlacz 2.8 VGA (480×640) TFT Screen
Połączenie GSM

Bluetooth 2.0 EDR
Ti GPRS (2.5G nie EDGE)
AGPS
Niezasilany USB 1.1
wyjście 2.5-mm jack (audio)

Kamera brak
Karty flash microSD
Wejścia/wyjścia ekran dotykowy

2 przyciski na obudowie
Kodek Wolfson Microsystems WM8753

Bateria bateria 1200-mAh (ładowana przez USB)
Wymiary 120.7 × 62 × 18.5 mm
Masa 185 g
Dostępność Luty 2007
Strona internetowa

Model przeznaczony dla deweloperów.

  1. CPU: 266 MHz Samsung s3c2410 SoC
  2. RAM: 128 MB SDRAM
  3. Pamięć: 64 MB Flash
  4. GSM: Tri-band GSM 900/1800/1900
Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Neo FreeRunner (GTA02)[edytuj | edytuj kod]

Telefon dla użytkowników końcowych:

  1. CPU 400/500 MHz Samsung 2442B Processor/SOC (400 minimum)
  2. Ram 128MB SDRAM
  3. Pamięć 256MB NAND Flash , dodatkowo wymienna karta microSD o wielkości od 64MB do 8GB
  4. GPU SMedia 3362 2D/3D Graphics Accelerator
  5. LCD Topploy VGA ; 2.8” 480 x 640 pikseli, 16 bit głębia kolorów
  6. Sterowanie Dotykowy ekran oraz 2 przyciski funkcyjne + 2 Akcelerometry 3D
  7. GPS Zimny start: 40 sek typowo dla -130 dBm, 60 sek max. Antena wew. urządzenia
  8. GSM 850/1800/1900 albo 900/1800/1900 MHz (w zależności od rejonu świata)
  9. Bluetooth 2.0, CSR BC4
  10. Łącza USB mini z funkcją slave, host oraz ładowania telefonu, stereo minijack do zestawu słuchawkowego, złącze anteny zew.

Planowane urządzenia[edytuj | edytuj kod]

Openmoko planowało wydanie 3D7K[3] (przemianowane GTA03), wyposażonego w szybszy SoC i aparat fotograficzny, jednak projektowanie zostało porzucone.

WikiReader[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Główny artykuł: WikiReader.

Przenośny czytnik Wikipedii korzystający z danych zapisanych na karcie pamięci, dzięki czemu nie wymaga połączenia z Internetem[4].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]