Opera Kijowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
gmach opery kijowskiej

Opera Narodowa Ukrainy im. Tarasa Szewczenki (ukr. Національна опера України імені Тараса Шевченка) dawniej Akademicki Teatr Opery i Baletu USRR - teatr w Kijowie.

Stała trupa operowa w Kijowie została utworzona w 1867 roku i szybko stała się, obok teatrów w Moskwie i Petersburgu, jedną z najlepszych w Imperium Rosyjskim. Ta trupa pracowała w gmachu teatru miejskiego do 1896 roku, kiedy budynek został zniszczony w wyniku pożaru.

Współczesny gmach opery kijowskiej zbudowany został w 1898 roku według projektu architekta Wiktora Schrötera. Wystawiono tutaj początkowo następujące opery: „Oprycznik” (1874), „Eugeniusz Oniegin” (1884), „Mazepa” (1886) oraz „Dama pikowa” (1890) P. Czajkowskiego, odbywały się także kijowskie premiery oper „Aleko” S. Rachmaninowa (1893) i „Śnieżynka” M. Rimskiego-Korsakowa (1895), «Majska noc» (1903) i «Nokturn» (1914) M. Łysenki i inne.

Walki o uzyskanie niepodległości przez Ukrainę w latach 1918-1920 spowodowały rozkwit kultury narodowej, także muzyki. W języku ukraińskim wystawiono opery „Trzewiczki” P. Czajkowskiego, "Halka" S. Moniuszki, "Faust" Ch. Gounoda, "Traviata" Verdiego i inne. W latach 20. XX wieku w repertuarze Opery Kijowskiej zaczęły pojawiać się opery tematycznie związane z historią Ukrainy - „Taras Bulba”, „Noc Bożego Narodzenia” M. Łysenki, „Zaporożec za Dunajem” A. Hułaka-Artemowskiego, „Karmeluk" W. Kostenki, „Duma Czarnomorska” S. Potockiego, „Złoty diadem” B. Latoszyńskiego.

Pogrom inteligencji ukraińskiej w latach 30. XX wieku nie ominął również Opery Kijowskiej: w obozach znaleźli się niemalże wszyscy artyści baletu - uczestnicy Międzynarodowego Festiwalu Tańca Folklorystycznego, którzy w 1935 roku przywieźli z Londynu Złoty Medal - pierwszą międzynarodową nagrodę dla teatru[potrzebne źródło]. 1939 roku teatr przyjął imię Tarasa Szewczenki.

W okresie okupacji niemieckiej (1941-44) teatr był ewakuowany do Ufy. W latach powojennych wydarzeniami w życiu Opery były wystawienia oper „Borys Godunow” M. Musorgskiego, „Kniaź Igor” O. Borodina (1952), „Wojna i pokój” S. Prokofiewa (1956), "Katarzyna Izmajłowa" D. Szostakowicza (1975) oraz balety „Lilie” Dankewycza, „Spartakus” Chaczaturiana, „Olga” Stankowycza, „Legenda o miłości” Melikowa.

W kijowskim teatrze operowym pracowali dyrygenci - Stefan Turczak, Konstantyn Simeonow, soliści Borys Hmyria, Larysa Rudenko, Jełyzaweta Czawdar, Dmytro Hnatiuk, Jewhenija Myrosznyczenko, na scenie baletowej - Lidia Herasymczuk, Anatolij Biełow, Mykoła Apuchtin, Jewgenija Jerszowa, Olena Potapowa.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]