Operacja Cedar Falls

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Operacja Cedar Falls
wojna wietnamska
M113 Jungle Convoy Vietnam War.jpg
Amerykański transporter opancerzony M113 i czołg M48 Patton (w tle) w konwoju podczas operacji „Cedar Falls”
Czas 8–26 stycznia 1967
Miejsce Củ Chi
Terytorium Wietnam Południowy
Wynik taktyczne zwycięstwo amerykańskie,
strategiczne zwycięstwo Wietkongu
Strony konfliktu
 Stany Zjednoczone
 Wietnam Południowy
FNL Flag.svg Wietkong
Straty
83 zabitych
345 rannych
750 zabitych
280 wziętych do niewoli
Multimedia w Wikimedia Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Mapa przedstawiająca przebieg operacji „Cedar Falls”
Bitwy i operacje wojny wietnamskiej

1962: Chopper


1963: Ấp Bắc


1964: Bình Giã


1965: Flaming DartRolling ThunderBa GiaĐồng XoàiIa ĐrăngGame Warden


1966: Bồng SơnA SầuHastingsPrairie


1967: Cedar FallsBribieJunction CityUnionUnion IIĐắk Tô


1968: Khe SanhCoburgofensywa TếtSajgon (I)HuếQuảng Trị (I)Làng VâyKhâm Đức


1969: Hamburger Hill


1970: kampania kambodżańskaIvory Coast


1971: Lam Sơn 719


1972: ofensywa wielkanocnaQuảng Trị (II)An LộcĐồng HớiLinebackerQuảng Trị (III)Linebacker II


1974: Phước Bình


1975: ofensywa wiosennaBuôn Ma ThuộtHuế-Đà NẵngXuân LộcSajgon (II)

Operacja Cedar Fallsamerykańska operacja wojskowa podczas wojny wietnamskiej, skierowana przeciw tzw. „żelaznemu trójkątowi”, obszarowi położonemu na północ od Sajgonu, który był bastionem oddziałów Wietkongu. Operacja została przeprowadzona między 8 a 26 stycznia 1967 roku, przy wsparciu wojsk południowowietnamskich.

Tło wydarzeń[edytuj | edytuj kod]

Latem 1966 roku dowódca Military Assistance Command, Vietnam (MACV), generał William Westmoreland, polecił dowództwu II Field Force opracowanie planu operacji w tzw. strefie C, zlokalizowanej pomiędzy Sajgonem a granicą wietnamsko-kambodżańską, która miała się odbyć wkrótce po Nowym Roku. Przygotowywana operacja otrzymała kryptonim „Junction City”. Preludium do niej miała być operacja „Cedar Falls”, której celem było unieszkodliwienie oddziałów Wietkongu w położonym na południowy wschód od strefy C „żelaznym trójkącie”. Operacja miała zostać przeprowadzona zgodnie z taktyką „młota i kowadła”, tj. południowo-zachodnia krawędź trójkąta, przebiegająca wzdłuż rzeki Sajgonu miała zostać silnie obsadzona (kowadło), natomiast z pozostałych stron – północnej i wschodniej miał nastąpić atak penetrujący obszar niczym młot.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Między 5 a 8 stycznia przeprowadzono wstępną fazę operacji, polegającą na skrytym zajęciu pozycji „kowadła” oraz ataku z powietrza na wioskę Bến Súc. Atak na wieś zlokalizowaną w północno-zachodnim wierzchołku „żelaznego trójkąta” nastąpił 8 stycznia. Następnego dnia rozpoczęła się faza druga – elementy 11. Pułku Kawalerii Pancernej, 173. Brygady Powietrznodesantowej oraz 1. Dywizji Piechoty rozpoczęły natarcie ze wschodu i północy. Łącznie w operacji wzięły udział dwie amerykańskie dywizje piechoty i jedna południowowietnamska, silnie wspierane przez lotnictwo, wojska inżynieryjne i artylerię. Była to największa do tego czasu operacja wojskowa tej wojny.

Postępujące oddziały miały za zadanie niszczenie rozległej sieci tuneli Wietkongu. Odszukiwanie zakamuflowanych instalacji miała ułatwić wycinka niemal 1100 ha lasów, dokonywana przy użyciu buldożerów, oraz wyburzenie Bến Súc i okolicznych wsi. W związku z operacją blisko 6000 Wietnamczyków zostało przewiezionych do obozu przesiedleńczego w Phú Cường.

„Cedar Falls” stanowiła dla wojsk amerykańskich źródło doświadczeń w zakresie odnajdywania ukrytych instalacji Wietkongu, przygotowywania stref lądowań dla śmigłowców oraz baz ogniowych artylerii. Udoskonalone zostały procedury oczyszczania tuneli, a w świadomości opinii publicznej zaczęło funkcjonować pojęcie szczurów tunelowych.

Zakończona 26 stycznia operacja została uznana za zwycięską przez amerykańskich dowódców. Pomimo spenetrowania ważnej bazy Wietkongu, nie udało się jednak zniszczyć głównych sił przeciwnika w regionie ani złamać jego morale.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]