Operacja Chicago

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Operacja Chicago
II wojna światowa, Operacja Overlord
Czas noc z 5 na 6 czerwca 1944 roku
Miejsce Normandia
Terytorium Francja
Przyczyna Operacja Overlord
Wynik zwycięstwo USA
Strony konfliktu
 Stany Zjednoczone  III Rzesza
Dowódcy
Maxwell Taylor Erwin Rommel

Operacja Chicago – desant szybowcowy amerykańskiej 101 Dywizji Powietrznodesantowej w nocy z 5 na 6 czerwca 1944 roku w Normandii, który miał na celu wsparcie wcześniej zrzuconych spadochroniarzy z tej samej dywizji (w ramach Operacji Albany).

Cele[edytuj | edytuj kod]

Zadaniem 101 DPDes było zdobycie wylotów szos na groblach w rejonach podmokłych. Przez niecelne zrzuty Niemcy ostrzelali spadochroniarzy jeszcze w powietrzu przez co wielu amerykańskich żołnierzy straciło życie jeszcze podczas zrzutu. Głównym zadaniem 101. dywizji było jednak zajęcie miasteczek Foucarville, Hiesville i Vierville, będących etapami do dalszych celów operacyjnych (zajęcia miast Saint-Côme-du-Mont i Carentan i równoczesnego utrzymania ich aż do nadejścia amerykańskiej 4 dywizji).

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

1 dzień był najtrudniejszy poprzez niecelne zrzuty. Zołnierze byli dowodzeni przez dowódców których widzieli pierwszy raz w życiu, przez co czasami szeregowi buntowali się i nie wykonywali rozkazów. Przez kolejne dni sytuacja poprawiała się a 5 dnia zostało zajęte Saint-Côme-du-Mont. Następnego dnia amerykańscy spadochroniarze przeprowadzili skuteczny atak na Carentan. Jednak to nie oznaczało końca udanej operacji Chicago”. 7 dnia Niemcy przeprowadzili kontrofensywę która została odparta głównie przez snajperów strzelających z dachu kościoła na rynku miasta. Plan operacji przewidywał osiągnięcie celu w okresie od 7 do 10 dni (w rzeczywistości zakładane cele osiągnięto w 7 dni). Była to jedna z najbardziej udanych operacji podczas inwazji na Normandię.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]