Operacja Collar (rajd)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Operacja Collar
II wojna światowa, front zachodni
Czas 24 czerwca 1940
Miejsce okolice Boulogne
Wynik militarnie bez znaczenia, brytyjski sukces propagandowy
Strony konfliktu
 Wielka Brytania  III Rzesza
Dowódcy
mjr Ronnie Todd
Siły
115 ludzi, 4 łodzie motorowe
Straty
1 ranny 2 zabitych

Operacja Collar – brytyjski rajd przeprowadzony w nocy 24 czerwca 1940 roku na znajdującym się pod niemiecką okupacją francuskim wybrzeżu w okolicach Boulogne. Był pierwszą akcją bojową w historii oddziałów Commando.

Podłoże[edytuj | edytuj kod]

Akcja została przeprowadzona zaledwie 2 dni po kapitulacji Francji i miała przede wszystkim podnieść morale brytyjskiego wojska oraz społeczeństwa. Z militarnego punktu widzenia jej celem było wypróbowanie nowo powstałych oddziałów komandosów, pochwycenie jeńców oraz dokonanie rozpoznania.

Do przeprowadzenia rajdu wyznaczono 115 ochotników z 11 Niezależnej Kompanii pod dowództwem mjr. Ronnie'ego Todda. Zostali oni podzieleni na 4 grupy, każdej wyznaczono osobny cel w okolicach Boulogne. Towarzyszyć miał im w roli obserwatora płk Dudley Clarke − pomysłodawca i twórca oddziałów Commando. Środkami transportu były dostarczone przez Royal Air Force cztery małe łódzie ratownicze.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza grupa spenetrowała wybrzeże koło Hardelot, jednak nie odnalazła Niemców i powróciła na łódź. Druga miała wylądować w Berck, ale natknęła się tam na silnie strzeżone kotwicowisko wodnosamolotów i odpłynęła. Trzecia zaatakowała budynek w Le Touquet, który według danych wywiadu miał być wykorzystywany przez lokalny garnizon jako koszary. W rzeczywistości był on salą taneczną i okazał się opuszczony. Wycofując się komandosi zabili dwóch wartowników. Ich ciała były wleczone za łodzią i zostały zgubione podczas drogi powrotnej. Czwarta grupa przypadkowo niemal wpłynęła do portu w Boulogne. Ostatecznie wylądowała w Stella-Plage, gdzie natknęła się na niemiecki patrol. Doszło do wymiany ognia, w wyniku której Brytyjczycy zostali zmuszeni do wycofania się na łódź. Jedyną ofiarą potyczki był Clarke, który został postrzelony w ucho.

Rano 25 czerwca wszystkie cztery grupy bezpiecznie powróciły do Anglii. Żadna nie wypełniła powierzonych im zadań, lecz brytyjska propaganda nagłośniła akcję i określiła ją jako sukces.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mike Chappell: Army Commandos 1940-1945. Londyn: Osprey, 1996, s. 5. ISBN 1-85532-579-9.
  • Ian Westwell, Simon Dunstan: Oddziały specjalne aliantów. Warszawa: Bellona, 2010, s. 11. ISBN 978-83-11-11707-5.