Operacja Wikinger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zatopiony podczas operacji niemiecki niszczyciel "Leberecht Maass"

Operacja Wikinger – nieudany wypad niemieckich niszczycieli przeciwko brytyjskiemu rybołówstwu w lutym 1940 roku. Operacja zakończyła się niepowodzeniem, ze względu na słabą komunikację i niedostateczną współpracę między Kriegsmarine a Luftwaffe, a także ze względu na małe doświadczenie biorących w niej udział.

W lutym 1940 roku samoloty rozpoznawcze Luftwaffe wykryły na Morzu Północnym, w regionie Dogger Bank, flotyllę 60 brytyjskich trawlerów rybackich[1]. Wedle prognoz niemieckich sztabowców rozgromienie tej flotylli zmusiłoby Royal Navy do wydelegowania znacznej liczby okrętów dla ochrony rybaków, a to spowodowałoby rozproszenie jej sił. W operacji wzięło udział sześć niemieckich niszczycieli: „Leberecht Maass”, „Max Schultz”, „Richard Beitzen”, „Friedrich Eckoldt”, „Erich Koellner” i „Theodor Riedel[2]. Wszystkie należały do I Flotylli Niszczycieli. Operacją dowodził komandor Fritz Berger, a otrzymała ona kryptonim „Wikinger”[3]. W tym samym czasie X Korpus Lotniczy Luftwaffe przeprowadzał planowaną, lecz z różnych powodów odkładaną na później operację na Morzu Północnym przeciwko brytyjskim okrętom.

Operacja rozpoczęta została 19 lutego 1940 roku o godzinie 19:00. Flotylla wyruszyła bez żadnej lotniczej osłony. 22 lutego 1940 ok. 19.45 niemiecki niszczyciel „Leberecht Maass” został omyłkowo zbombardowany przez niemiecki bombowiec Heinkel He 111 z eskadry 4./KG 26. Niszczyciel zatonął na północny zachód od wyspy Borkum, zginęło 282 ludzi jego załogi. „Max Schultz” prawdopodobnie wszedł na pola minowe w celu uniknięcia omyłkowego ataku ze strony Luftwaffe[4]. Zatonął na północny zachód od wyspy Borkum, z całą załogą 308 ludzi. "Theodor Riedel" atakując domniemany okręt podwodny, doznał uszkodzeń steru od wybuchów własnych bomb głębinowych[5].

Nikt nie poniósł konsekwencji za ten błąd, wedle oficjalnej wersji winnym był pilot He 111[5][6]. Koordynacja działań Luftwaffe i Kriegsmarine do końca wojny pozostała niedopracowana.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. В.Б. Мужеников. Гибель эскадренных миноносцев Z.1 и Z.3. „Бриз. Сборник статей по истории флота”. 07, 1996 (ros.). [dostęp 2011-11-01]. 
  2. Michael Emmerich: Unternehmen Wikinger w serwisie German Naval History. [dostęp 2011-11-01].
  3. Andrzej Solak. Krach operacji „Wikinger”. „Myśl Polska”, 28 marca – 4 kwietnia 2010. 
  4. M. J. Whitley, Destroyer!: German destroyers in World War II, Naval Institute Press, 1983. s. 117.
  5. 5,0 5,1 Патянин С. В. Эсминцы вступают в бой // Эсминцы типа «Леберехт Маасс» — М.: ЗАО «Редакция журнала „Моделист-конструктор“», 2004. — С. 21. — 32 с. — (Морская коллекция). — 4000 экз.
  6. M. J. Whitley, Destroyer!: German destroyers in World War II, Naval Institute Press, 1983. s. 117.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]