Opinacz
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: zweryfikować treść i dodać źródła. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Opinacze – potoczna nazwa polskich butów wojskowych, używanych w okresie PRL-u i w pierwszej połowie lat 90. W zasadzie nazwa odnosi się jedynie do przyszytych powyżej skórzanego trzewika szerokich na około 10–12 cm skórzanych (początkowo płóciennych) opinaczy zapinanych na dwie sprzączki.
Buty te ze względu na kłopoty z zaopatrzeniem w obuwie traperskie i zimowe były wysoko oceniane ze względu na relatywną wytrzymałość oraz solidność wykonania. Poza armią używane były m.in. przez harcerzy, niektóre subkultury młodzieżowe (do momentu pojawienia się "prawdziwych" glanów) oraz budowlańców. Występowały w odmianach zwykłej oraz olejoodpornej dla wojsk zmechanizowanych, w kolorach brązowym (używane przez Wojska Lądowe) i czarnym (używane przez Lotnictwo, Marynarkę i Wojska Rakietowe). Była również w produkcji wersja dla jednostek specjalnych, mająca inne sprzączki przy opinaczach, wyżej sznurowana i lepiej skrojona. Buty produkowane były z relatywnie dobrej jakości skóry.
[edytuj] Opinacze w Batalionie Reprezentacyjnym WP
Po 1989 roku na wyposażenie Batalionu Reprezentacyjnego WP wprowadzono nowy typ opinaczy: Trzewiki z gwoździami ochronnymi wz 925/MON. Są koloru czarnego z podeszwą skórzaną wyposażoną w 36 gwoździ ćwiekowych w przedniej części śródstopia, oraz w stalową podkówkę umieszczoną na pięcie. Solidność wykonania jak i podbicie obuwia asortymentem stalowym nadaje charakterystyczny i donośny odgłos marszu krokiem defiladowym. Taki typ opinaczy produkuje m.in. Protektor S.A..
