Opis taksacyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Opis taksacyjny - część danych inwentaryzacyjnych planu urządzenia lasu, obejmuje charakterystykę lasów i gruntów. Zawiera m.in.:

  • dokładną lokalizację drzewostanu z podaniem nazwy nadleśnictwa, obrębu leśnego, leśnictwa, numeru oddziału i litery pododdziału, z uwzględnieniem podziału terytorialnego kraju,
  • rodzaj użytku gruntowego i jego powierzchnię (areał),
  • opis siedliska leśnego, w tym:
    • terenu: rzeźby terenu, wystawy, nachylenia,
    • gleby: (typu, podtypu, gatunku),
    • pokrywy gleby: (naga, ścioła, zielna, mszysta, mszysto-czernicowa, zadarniona, silnie zadarniona, silnie zachwaszczona)
    • zagrożeniach siedliska itp.
  • cele gospodarowania w lasach:
  • opis drzewostanu, w tym udział gatunkowy, wiek, stan zdrowotny i techniczny, budowę pionową drzewostanu, stopień pokrycia powierzchni, występujące osobliwości przyrodnicze (pomniki przyrody, stanowiska roślin rzadkich i chronionych), powierzchnie nie tworzące wydzieleń: gniazda, luki, kępy oraz inne cechy charakterystyczne dla środowiska przyrodniczego lub ważne dla gospodarki leśnej,
  • elementy charakterystyki lasów i gruntów przeznaczonych do zalesienia wyrażane w postaci liczbowej, w tym średnie wymiary drzew, bonitację drzewostanów, miąższość i przyrost miąższości grubizny,
  • określenie wskazań gospodarczych na gruncie przez sporządzającego opis taksacyjny.

Syntetycznym zakończeniem opisu taksacyjnego są wskazania gospodarcze.

Wykonywanie opisu to taksacja leśna.