Opolnica
| Opolnica | |
| Rodzaj miejscowości | wieś |
| Państwo |  Polska |
| Województwo | dolnośląskie |
| Powiat | ząbkowicki |
| Gmina | Bardo |
| Strefa numeracyjna | 74 |
| Kod pocztowy | 57-256 |
| Tablice rejestracyjne | DZA |
| SIMC | 0851287 |
|
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
  Opolnica
|
|
|
Położenie na mapie Polski
 Opolnica
|
|
 50°30′46″N 16°42′54″E / 50.512777777778, 16.715Na mapach: 50°30′46″N 16°42′54″E / 50.512777777778, 16.715 |
|
Opolnica (niem. Giersdorf[1]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Bardo.
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.
Spis treści |
Nazwa [edytuj]
W 1946 miejscowość została włączona do nowo powstałego województwa wrocławskiego na terenie powojennej Polski pod nazwą Chrobrówka, pochodzącą od przydomku króla Bolesława Chrobrego; ostatecznie nazwę ustalono na Opolnica.
Położenie [edytuj]
Wieś malowniczo położona w centralnej części Gór Bardzkich, po dwóch stronach Nysy Kłodzkiej, w malowniczym przełomie. Niegdyś jej dwie strony były ze sobą połączone mostem; dziś nie istnieje możliwość przeprawy przez rzekę.
Zabytki [edytuj]
Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[2]:
- zespół zameczku myśliwskiego, z poł. XIX w., 1884 r.:
- zameczek
- dwie oficyny
zabytki nieistniejące:
- dwór rodziny Burghausów, renesansowy, z początku XVI w., przebudowany w XIX w. był najcenniejszym zabytkiem wsi. Dwór ten został uszkodzony w 1945 r., popadł w ruinę i został rozebrany w l. 70. XX w. Wewnątrz znajdowała się interesująca, spiralna, drewniana klatka schodowa, drewniane stropy belkowe i sklepienia kolebkowe z lunetami, a okna ujęte były w kamienne opaski. Z dworu zachowały się tylko nikłe fragmenty murów[3].
Kościół Ewangelicko-Augsburski [edytuj]
Na terenie wsi działalność duszpasterską prowadzi filiał Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego.
Przypisy
- ↑ M. Choroś, Ł. Jarczak, Słownik nazw miejscowych Dolnego Śląska, Opole 1995, s. 85.
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 4.11.2012]. s. 239.
- ↑ Bardo - zapomniane miejsca. Tomasz Karamon. [dostęp 24 września 2011].
Bibliografia [edytuj]
- Góry Bardzkie, Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 12, pod red. M. Staffy, Wrocław, 1993, ss. 170-2
|
||||||||||
