Optyczna tomografia koherencyjna
 |
Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Tomografia Optyczna z użyciem światła częściowo spójnego (ang. Optical Coherence Tomography - OCT) jest metodą diagnostyczną pozwalającą na uzyskanie wysokiej rozdzielczości podpowierzchniowych obrazów materiałów przepuszczających światło.
Typowy tomograf zawiera źródło światła o niskiej spójności czasowej i wysokiej spójności przestrzennej, takie jak na przykład dioda superluminescencyjna, emitujące wiązkę, która dociera do rozdzielacza wiązek, gdzie jest rozdzielana na dwie wiązki: wiązkę referencyjną, która kierowana jest na lustro referencyjne i wiązkę obiektową, która rozprasza się na badanym obiekcie. Część światła rozproszonego, którego kierunek jest przeciwny do kierunku padania wiązki obiektowej interferuje ze światłem odbitej wiązki referencyjnej, a taka wiązka złożona kierowana jest na siatkę dyfrakcyjną, tworząc widmo rejestrowane przez kamerę połączoną z systemem przetwarzania obrazu.
Odmianą metody OCT jest spektralna tomografia optyczna z użyciem światła częściowo spójnego (SOCT), stosowana głównie w diagnostyce medycznej dla uzyskiwania trójwymiarowych obrazów tkanek, a zwłaszcza w okulistyce do nieinwazyjnego badania oczu.
Bibliografia [edytuj]
- Adam M. Zysk, Freddy T. Nguyen, Amy L. Oldenburg, Daniel L. Marks i inni. Optical coherence tomography: a review of clinical development from bench to bedside. „Journal of Biomedical Optics”. 12 (5), 2007. doi:10.1117/1.2793736 (ang.).
- Huang D, Swanson EA, Lin CP, Schuman JS, Stinson WG, Chang W, Hee MR, Flotte T, Gregory K, Puliafito CA, et al.. Optical coherence tomography. „Science”. 254, s. 1178-81, 1991. PMID 1957169 (ang.).
