Oqgul Omonmurodova

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Oqgul Omonmurodova
Oqgul Omonmurodova
Państwo  Uzbekistan
Miejsce zamieszkania Taszkent
Data i miejsce urodzenia 23 czerwca 1984
Taszkent
Wzrost 190 cm
Masa ciała 74 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2000
Zakończenie kariery aktywna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 8 ITF
Najwyżej w rankingu 50 (26 maja 2008)
Australian Open 2R (2009, 2013)
Roland Garros 3R (2010)
Wimbledon 1R (2008, 2011, 2012)
US Open 2R (2010)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2 WTA, 12 ITF
Najwyżej w rankingu 36 (18 stycznia 2010)
Australian Open 2R (2009)
Roland Garros 2R (2012)
Wimbledon 3R (2008, 2010)
US Open 2R (2011)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Dorobek medalowy

Oqgul Omonmurodova, często zapisywana w transkrypcji z rosyjskiego jako Akgul Amanmuradowa, w zapisie grażdanką uzbecką (szeroko stosowaną w Uzbekistanie gdzie trwa okres przejściowy na łacinkę) – Оқгул Омонмуродова (ur. 23 czerwca 1984 w Taszkencie) – uzbecka tenisistka.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Jest tenisistką praworęczną z oburęcznym backhandem. Swój debiut w turnieju wielkoszlemowym odnotowała w 2006 roku w Australian Open, wygrywając w pierwszej rundzie z Dally Randriantefy. W kolejnym meczu spotkała się z Danielą Hantuchovą, przegrywając 4:6, 1:6.

Najlepszym osiągnięciem Omonmurodovej w rozgrywkach Wielkiego Szlema jest trzecia runda gry pojedynczej podczas French Open z 2010 roku, kiedy uległa kwalifikantce Chanelle Scheepers w dwóch setach po 6:3 w każdym. W grze podwójnej osiągała trzecie rundy Wimbledonu w roku 2008 i 2010, natomiast w pozostałych turniejach wielkoszlemowych awansowała co najmniej do drugiej rundy.

Sklasyfikowana najwyżej na 50. miejscu w rankingu światowym, w maju 2008 roku. W rankingu gry podwójnej najwyżej została sklasyfikowana w styczniu 2010 – na 36. pozycji. Na swoim koncie ma osiem zwycięstw singlowych i dwanaście deblowych w zawodach ITF.

Od 2001 roku reprezentuje Uzbekistan w rozgrywkach Pucharu Federacji. Łącznie rozegrała ponad pięćdziesiąt spotkań singlowych i deblowych.

W 2005 roku osiągnęła swój pierwszy finał zawodów cyklu WTA Tour. W Taszkencie przegrała z Michaëllą Krajicek wynikiem 0:6, 6:4, 3:6.

Cztery lata później ponownie awansowała do finału tego turnieju. Tym razem nie sprostała Szachar Pe’er, ulegając 3:6, 4:6. Także w 2009 roku osiągnęła finał zawodów deblowych w Eastbourne. Razem z Ai Sugiyamą pokonały w nim wynikiem 6:4, 6:3 Samanthę Stosur i Rennae Stubbs.

W 2011 roku wspólnie z Chuang Chia-jung zwyciężyły w turnieju w Strasburgu. Wygrały z parą Natalie GrandinVladimíra Uhlířová 6:4, 5:7, 10–2.

W sezonie 2012 z towarzyszącą jej Vanią King awansowały do finału w Seulu. Tym razem uległy Raquel Kops-Jones i Abigail Spears 6:2, 2:6, 8–10.

Na początku lutego 2013 roku razem z Aleksandrą Panową grały w Pattai. W meczu mistrzowskim przegrały z Kimiko Date-Krumm oraz Casey Dellacqua wynikiem 3:6, 2:6.

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 9 października 2005 Taszkent Twarda Holandia Michaëlla Krajicek 0:6, 6:4, 3:6
Finalistka 2. 27 września 2009 Taszkent Twarda Izrael Szachar Pe’er 3:6, 4:6

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 20 czerwca 2009 Eastbourne Trawiasta Japonia Ai Sugiyama Australia Samantha Stosur
Australia Rennae Stubbs
6:4, 6:3
Zwyciężczyni 2. 21 maja 2011 Strasburg Ceglana Chińskie Tajpej Chuang Chia-jung Republika Południowej Afryki Natalie Grandin
Czechy Vladimíra Uhlířová
6:4, 5:7, 10–2
Finalistka 1. 23 września 2012 Seul Twarda Stany Zjednoczone Vania King Stany Zjednoczone Raquel Kops-Jones
Stany Zjednoczone Abigail Spears
6:2, 2:6, 8–10
Finalistka 2. 3 lutego 2013 Pattaya Twarda Rosja Aleksandra Panowa Japonia Kimiko Date-Krumm
Australia Casey Dellacqua
3:6, 2:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]