Oqgul Omonmurodova

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Oqgul Omonmurodova
Oqgul Omonmurodova
Państwo  Uzbekistan
Miejsce zamieszkania Taszkent
Data i miejsce urodzenia 23 czerwca 1984
Taszkent
Wzrost 190 cm
Masa ciała 74 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2000
Zakończenie kariery aktywna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 9 ITF
Najwyżej w rankingu 50 (26 maja 2008)
Australian Open 2R (2009, 2013)
Roland Garros 3R (2010)
Wimbledon 1R (2008, 2011, 2012)
US Open 2R (2010)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2 WTA, 12 ITF
Najwyżej w rankingu 36 (18 stycznia 2010)
Australian Open 2R (2009)
Roland Garros 2R (2012)
Wimbledon 3R (2008, 2010)
US Open 2R (2011)
Strona internetowa
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Uzbekistan
Igrzyska azjatyckie
Srebro
Kanton 2010 gra pojedyncza
Brąz
Ad-Dauha 2006 gra drużynowa
Uniwersjada
Brąz
Taegu 2003 gra pojedyncza

Oqgul Omonmurodova, często zapisywana w transkrypcji z rosyjskiego jako Akgul Amanmuradowa, w zapisie grażdanką uzbecką (szeroko stosowaną w Uzbekistanie gdzie trwa okres przejściowy na łacinkę) – Оқгул Омонмуродова (ur. 23 czerwca 1984 w Taszkencie) – uzbecka tenisistka.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Jest tenisistką praworęczną z oburęcznym backhandem. Swój debiut w turnieju wielkoszlemowym odnotowała w 2006 roku w Australian Open, wygrywając w pierwszej rundzie z Dally Randriantefy. W kolejnym meczu spotkała się z Danielą Hantuchovą, przegrywając 4:6, 1:6.

Najlepszym osiągnięciem Omonmurodovej w rozgrywkach Wielkiego Szlema jest trzecia runda gry pojedynczej podczas French Open z 2010 roku, kiedy uległa kwalifikantce Chanelle Scheepers w dwóch setach po 6:3 w każdym. W grze podwójnej osiągała trzecie rundy Wimbledonu w roku 2008 i 2010, natomiast w pozostałych turniejach wielkoszlemowych awansowała co najmniej do drugiej rundy.

Sklasyfikowana najwyżej na 50. miejscu w rankingu światowym, w maju 2008 roku. W rankingu gry podwójnej najwyżej została sklasyfikowana w styczniu 2010 – na 36. pozycji. Na swoim koncie ma dziewięć zwycięstw singlowych i dwanaście deblowych w zawodach ITF.

Od 2001 roku reprezentuje Uzbekistan w rozgrywkach Pucharu Federacji. Łącznie rozegrała ponad pięćdziesiąt spotkań singlowych i deblowych.

W 2005 roku osiągnęła swój pierwszy finał zawodów cyklu WTA Tour. W Taszkencie przegrała z Michaëllą Krajicek wynikiem 0:6, 6:4, 3:6.

Cztery lata później ponownie awansowała do finału tego turnieju. Tym razem nie sprostała Szachar Pe’er, ulegając 3:6, 4:6. Także w 2009 roku osiągnęła finał zawodów deblowych w Eastbourne. Razem z Ai Sugiyamą pokonały w nim wynikiem 6:4, 6:3 Samanthę Stosur i Rennae Stubbs.

W 2011 roku wspólnie z Chuang Chia-jung zwyciężyły w turnieju w Strasburgu. Wygrały z parą Natalie GrandinVladimíra Uhlířová 6:4, 5:7, 10–2.

W sezonie 2012 z towarzyszącą jej Vanią King awansowały do finału w Seulu. Tym razem uległy Raquel Kops-Jones i Abigail Spears 6:2, 2:6, 8–10.

Na początku lutego 2013 roku razem z Aleksandrą Panową grały w Pattai. W meczu mistrzowskim przegrały z Kimiko Date-Krumm oraz Casey Dellacqua wynikiem 3:6, 2:6.

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 9 października 2005 Taszkent Twarda Holandia Michaëlla Krajicek 0:6, 6:4, 3:6
Finalistka 2. 27 września 2009 Taszkent Twarda Izrael Szachar Pe’er 3:6, 4:6

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 20 czerwca 2009 Eastbourne Trawiasta Japonia Ai Sugiyama Australia Samantha Stosur
Australia Rennae Stubbs
6:4, 6:3
Zwyciężczyni 2. 21 maja 2011 Strasburg Ceglana Chińskie Tajpej Chuang Chia-jung Republika Południowej Afryki Natalie Grandin
Czechy Vladimíra Uhlířová
6:4, 5:7, 10–2
Finalistka 1. 23 września 2012 Seul Twarda Stany Zjednoczone Vania King Stany Zjednoczone Raquel Kops-Jones
Stany Zjednoczone Abigail Spears
6:2, 2:6, 8–10
Finalistka 2. 3 lutego 2013 Pattaya Twarda Rosja Aleksandra Panowa Japonia Kimiko Date-Krumm
Australia Casey Dellacqua
3:6, 2:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]