Order Sławy Pracy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Order Sławy Pracy
Орден Трудовой Славы
Awers
Awers orderu kl. I
Awers
Awers orderu kl. II
Awers
Awers orderu kl. III
Rewers
Rewers
Baretka
Baretka kl. I
Baretka
Baretka kl. II
Baretka
Baretka kl. III
Ustanowiono 18 stycznia 1974
Wielkość 43 x 41 mm
Wydano ok. 700 000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Order Sławy Pracy[1] (ros. Орден Трудовой Славы) – radzieckie cywilne odznaczenie państwowe nadawane za zasługi w pracy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Order został ustanowiony dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z dnia 18 stycznia 1974 dla nagrodzenia osób, które wyróżniły się w pracy. W dniach 19 lutego 1981 i 25 czerwca 1984 roku wydano dekrety częściowo zmieniające statut orderu, rozszerzające listę osób, które mogły otrzymywać ten order.

Dekretem z dnia 2 marca 1992 roku Prezydium Rady Najwyższej Federacji Rosyjskiej order został zniesiony i przestano go nadawać.

Zasady nadawania[edytuj | edytuj kod]

Order posiadał trzy klasy, w każdej klasie mógł być nadawany tylko raz, przy czym nadanie odbywało się od klasy III a nadanie kolejnego orderu mogło nastąpić tylko w przypadku posiadania orderu niższej klasy.

Order nadawany był pracownikom zakładów przemysłowych, gospodarstw rolnych, transportu, zakładów usługowych a także pracownikom nauki, oświaty i instytucji państwowych za osiągnięcia w pracy, a w szczególności za:

  • za wysoką wydajności, systematyczny spełnienie norm pracy i planów
  • za osiągnięcia wysokiej wydajności i produkcji wysokiej jakości, obniżanie kosztów materiałów i redukcji kosztów pracy
  • za działalność innowacją w zakresie pracy, cennych wynalazków i innowacji, aktywnie zaangażowanych w rozwój i wykorzystanie nowych technik i zaawansowanych technologii
  • za osiągnięcie wysokich plonów i wydajności zwierząt gospodarskich
  • za działania i wkład w ograniczenie czasu i poprawa jakości budowy zakładów produkcyjnych, kulturalnych i obiektów społecznych, mieszkania i terminowego wprowadzenia ich do użytku
  • wybitne sukcesy w szkoleniu i kształceniu młodych robotników, kołchoźników
  • doskonałości w nauczaniu i wychowywaniu dzieci i młodzieży oraz przygotowanie ich do życia i pracy

Zgodnie ze statutem osobom wyróżnionym tym orderem wszystkich trzech klas przysługiwały następujące przywileje:

  • zwiększenie wysokości emerytury o 15 procent
  • zapewnienie w pierwszej kolejności mieszkania lub podniesienia jako standardu
  • raz w roku bezpłatny bilet w obie strony na przejazd pociągiem pospiesznym lub pasażerskim w I klasie lub w transporcie wodnym, powietrznym i dalekobieżnym transporcie samochodowym w kabinach kl. I.
  • bezpłatny przejazdy komunikacją miejską, a na terenie wiejskim także w komunikacji lokalnej
  • bezpłatny pobyt raz w roku w domu wypoczynkowym, sanatorium lub innej instytucji leczniczej zgodnie z zaleceniami lekarza

Po raz pierwszy ordery kl. III zostały nadane w dniu 21 sierpnia 1974, gdy nadano 10 orderów klasy III. Pierwsze nadanie orderu kl. II miało miejsce w dniu 23 grudnia 1976, a kl. I w dniu 7 stycznia 1983 roku.

Order nadawany był w jest przez radę odznaczenia i był latach 1974 – 1991, w tym czasie nadano ponad 700 tys. orderów wszystkich klas, w tym

  • klasy I – 952
  • klasy II – ok. 50 000
  • klasy III – ponad 650 000

Opis odznaki[edytuj | edytuj kod]

Odznaka odznaczenia wykonana jest ze srebra i ma postać wielokąta foremnego o wysokości 43 mm i szerokości 41 mm. Ramiona wielokąta wykonane są z promieni i w kl. I i II pozłacane.

Na awersie w centralnej części jest koło zębate w kolorze naturalnym srebra wewnątrz którego znajduje się rysunek przedstawiający szyb wydobywczym, zabudowania fabryczne oraz dźwigi budowlane, w dolnej części rysunku jest umieszczony sierp i młot. Rysunek ten umieszczony jest na tle promieni, w klasie I promienie pokryte są czerwoną emalią, w kl. II – niebieską emalią, a w kl. III nie są pokryte emalią i mają kolor srebrny. Na kole zębatym jest napis ТРУДОВАЯ СЛАВА (pol. Sława Pracy lub Chwała Pracy), pozłacany w kl. I i II. Powyżej koła zębatego jest gwiazda pokryta w kl. I i II czerwoną emalią a poniżej na szarfie pokrytej czerwoną emalią pozłacany napis CCCP (pol. ZSRR). Koło zębate w dolnej części otoczone jest kłosami pszenicy, które są pozłacane we wszystkich klasach.

Rewers orderu jest gładki, znajduje się na nim wypukły napis wytwórni oraz wyryty numer.

Odznakę orderu zaprojektował główny projektant mennicy państwowej ZSRR Goznak – J. M. Jegorow.

Order zawieszony jest na pięciokątnej blaszce pokrytej wstążką o szer. 24 mm w połowie kolory szarego, a w drugiej żółtego. Przy czym na krawędzi od strony szarej jest cienki pasek koloru żółtego. Natomiast w zależności od klasy na części koloru żółtego znajdują się paski koloru czerwonego, w klasie I – jeden o szer. 5 mm, w kl. II – dwa o szer. 2 mm i w kl. III – trzy o szer. 1 mm.

Przypisy

  1. Możliwe jest również tłumaczenie nazwy jako Order Chwały Pracy, lecz w związku z utrwaleniem się w języku polskim nazwy podobnego orderu wojskowego Orderu Sławy (ros. Орден Славы) przyjęto taką nazwę.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Михаил Музалевский, Сергей Шишков: Ордена и медали СССР 1918 – 1991. Ворон, 1996, s. 269–278. (ros. • ang.)
  • М. А. Изотова, Т. Б. Царёва: Ордена и медали России и СССР. Rostów nad Donem: Владис, 2010, s. 513–516. ISBN 978-5-9567-0960-3. (ros.)