Oreopithecus bambolii
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Oreopithecus bambolii | |
| Gervais, 1872 | |
Skamieniałość |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | naczelne |
| Podrząd | małpy właściwe |
| Infrarząd | małpy wąskonose |
| Nadrodzina | małpy człekokształtne? |
| Rodzina | Oreopithecidae? |
| Rodzaj | Oreopithecus |
| Gatunek | Oreopithecus bambolii |
Oreopithecus bambolii – wymarły ssak naczelny, którego skamieniałości odkryto we Włoszech (Sardynia i Toskania) oraz w Afryce Wschodniej.
Spis treści |
Odkrycie [edytuj]
Pierwszego odkrycia dokonał Gervais w 1872. Dotychczas znaleziono szczątki należące do ok. 50 osobników.
Opis [edytuj]
Szczątki datowane są na ok. 9-7 mln lat. Był bardziej związany ze środowiskiem bagiennym niż z sawanną, czy lasem. Prawdopodobnie przyjmował postawę dwunożną ale budowa palców i ramion świadczy o przystosowaniu do nadrzewnego trybu życia. Osiągał masę 30-35 kg.
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
W języku angielskim: