Oreopithecus bambolii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Oreopithecus bambolii
Gervais, 1872
Skamieniałość
Skamieniałość
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Podrząd małpy właściwe
Infrarząd małpy wąskonose
Nadrodzina małpy człekokształtne?
Rodzina Oreopithecidae?
Rodzaj Oreopithecus
Gatunek Oreopithecus bambolii

Oreopithecus bambolii – wymarły ssak naczelny, którego skamieniałości odkryto we Włoszech (Sardynia i Toskania) oraz w Afryce Wschodniej.

Odkrycie[edytuj | edytuj kod]

Pierwszego odkrycia dokonał Gervais w 1872. Dotychczas znaleziono szczątki należące do ok. 50 osobników.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Szczątki datowane są na ok. 9-7 mln lat. Był bardziej związany ze środowiskiem bagiennym niż z sawanną, czy lasem. Prawdopodobnie przyjmował postawę dwunożną ale budowa palców i ramion świadczy o przystosowaniu do nadrzewnego trybu życia. Osiągał masę 30-35 kg.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

W języku angielskim: