Organizacja Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Organizacja Młodzieży Niepodległościowej "Zarzewie" (w skrócie Zarzewie) – organizacja młodzieżowa, wyodrębniła się z "Zet" w maju 1909 roku z centralą we Lwowie.

Jako główne zadanie Zarzewie wysunęło walkę o niepodległość Polski i od razu włączyło się do prac Polskiego Związku Wojskowego. W roku 1910 Zarzewie zaczęło przyłączać podległe sobie grupy PET-u.

W okresie od marca do maja 1911 roku dzięki poparciu dr. Kazimierza Wyrzykowskiego udało się zorganizować we Lwowie pierwszy kurs instruktorski, na którym zarzewiacy, elsowie oraz inni uczestnicy kursu chłonęli wiedzę o wycieczkach, biwakach, szyfrach, grach, podchodach, a jednocześnie uczestnikom kursu wpajano konieczność pracy nad sobą oraz pracy dla Ojczyzny, lecz nie dla zaborczej Austrii, tylko dla Polski.

W latach 1911-12 Zarzewie organizowało Polskie Drużyny Strzeleckie.

Od 1910 roku rozszerzyło działalność na Królestwo Polskie i częściowo na zabór pruski. Skupiska młodzieży zarzewiackiej istniały też za granicą. Podczas I wojny światowej działalność Zarzewia przygasła, gdyż członkowie organizacji walczyli w Legionach Polskich, a część z nich znalazła się w obozie pacyfistów. W lutym 1920 roku Zarzewie rozwiązało się.

Pierwsza strona pierwszego numeru "Zarzewia" - organu Organizacji Młodzieży Niepodległościowej "Zarzewie"

Znani zarzewiacy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Garlicka, Aleksandra (red.), Zarzewie 1909-1920 – Wspomnienia i materiały, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa, 1973
  • Pietrusza, J. (red.), Związek Polskiej Młodzieży Demokratycznej podczas II Rzeczypospolitej i II wojny światowej, Mała Poligrafia Redemptorystów w Tuchowie, Kraków, 1998, ISBN 83-87171-02-6.