Organizacja Współpracy Islamskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
منظمة التعاون الإسلامي
Organisation of Islamic Cooperation
Organisation de la coopération islamique

Organizacja Współpracy Islamskiej
Flaga Organizacji Współpracy Islamskiej
Flaga Organizacji Współpracy Islamskiej
OIC map.png
Język roboczy arabski, angielski, francuski
Siedziba Dżudda
Członkowie 57
sekretarz generalny Ekmeleddin İhsanoğlu
Utworzenie 1971

Organizacja Współpracy Islamskiej – międzynarodowa organizacja polityczno-religijna. Ma stałego przedstawiciela przy ONZ.

Formalnie powstała w 1971 roku jako Organizacja Konferencji Islamskiej (OKI), chociaż de facto istniała już od konferencji w Rabacie w 1969 roku. W czerwcu 2011 roku OKI zmieniła nazwę na obecną tj. Organizacja Współpracy Islamskiej (OWI)[1].

Celem organizacji jest zacieśnianie współpracy gospodarczej, kulturalnej i naukowej państw muzułmańskich. W ramach OWI działa wiele wyspecjalizowanych instytucji, m.in. Muzułmański Fundusz Solidarności i Islamski Bank Rozwoju.

Sekretarze generalni[edytuj | edytuj kod]

  1. Tunku Abdul Rahman (Malezja): 1971-1973
  2. Hassan Al-Touhami (Egipt): 1974-1975
  3. Amadou Karim Gaye (Senegal): 1975-1979
  4. Habib Chatty (Tunezja): 1979-1984
  5. Syed Sharifuddin Pirzada (Pakistan): 1985-1988
  6. Hamid Algabid (Niger): 1989-1996
  7. Azzedine Laraki (Maroko): 1997-2000
  8. Abdelouahed Belkeziz (Maroko): 2001-2004
  9. Ekmeleddin İhsanoğlu (Turcja): od 2005

Członkowie[edytuj | edytuj kod]

Państwo Data przystąpienia Uwagi
 Afganistan 1969 Wykluczony 1980 - 1989
 Algieria 1969
 Czad 1969
 Egipt 1969 Wykluczony 1979 - 1984
 Gwinea 1969
 Indonezja 1969
 Iran 1969
 Jordania 1969
 Kuwejt 1969
 Liban 1969
 Libia 1969
 Malezja 1969
 Mali 1969
 Mauretania 1969
 Maroko 1969
 Niger 1969
 Pakistan 1969
Autonomia Palestyńska Organizacja Wyzwolenia Palestyny 1969
 Arabia Saudyjska 1969
 Senegal 1969
 Sudan 1969
 Somalia 1969
 Tunezja 1969
 Turcja 1969
 Jemen 1969 Do 1990 jako Jemen Północny
 Bahrajn 1970
 Oman 1970
 Katar 1970
 Syria 1970 Wykluczona 16 sierpnia 2012 wskutek wojny domowej[2]
 Zjednoczone Emiraty Arabskie 1970
 Sierra Leone 1972
 Bangladesz 1974
 Gabon 1974
 Gambia 1974
 Gwinea Bissau 1974
 Uganda 1974
 Burkina Faso 1975
 Kamerun 1975
 Komory 1976
 Irak 1976
 Malediwy 1976
 Dżibuti 1978
 Benin 1982
 Brunei 1984
 Nigeria 1986
 Azerbejdżan 1991
 Albania 1992
 Kirgistan 1992
 Tadżykistan 1992
 Turkmenistan 1992
 Mozambik 1994
 Kazachstan 1995
 Uzbekistan 1995
 Surinam 1996
 Togo 1997
 Gujana 1998
 Wybrzeże Kości Słoniowej 2001
Byli członkowie
Zanzibar (autonomia) Zanzibar styczeń 1993 Wystąpił w sierpniu 1993
Obserwatorzy
 Bośnia i Hercegowina 1994
 Republika Środkowoafrykańska 1997
 Cypr Północny 1979 Formalnie od 2004
 Tajlandia 1998
 Rosja 2005
Kandydaci
 Indie
 Filipiny

Konferencje[edytuj | edytuj kod]

Numer Data Państwo Miejsce
1 22 września - 25 września 1969  Maroko Rabat
2 22 lutego - 24 lutego 1974  Pakistan Lahaur
3 25 stycznia - 29 stycznia 1981  Arabia Saudyjska Mekka i Taif
4 16 stycznia - 19 stycznia 1984  Maroko Casablanca
5 26 stycznia - 29 stycznia 1987  Kuwejt Kuwejt
6 9 grudnia - 11 grudnia 1991  Senegal Dakar
7 13 grudnia - 15 grudnia 1994  Maroko Casablanca
1. Nadzwyczajny 23 marca 1997  Pakistan Islamabad
8 9 grudnia - 11 grudnia 1997  Iran Teheran
9 12 listopada - 13 listopada 2000  Katar Ad-Dauha
2. Nadzwyczajny 5 marca 2003  Katar Ad-Dauha
10 16 października - 17 października 2003  Malezja Putrajaya
3. Nadzwyczajny 7 grudnia - 8 grudnia 2005  Arabia Saudyjska Mekka
11 13 marca - 14 marca 2008  Senegal Dakar
4. Nadzwyczajny 14 sierpnia - 15 sierpnia 2012  Arabia Saudyjska Mekka

Przypisy