Orlando Hernández
| Orlando Hernández | |||||||||||||
| miotacz | |||||||||||||
| Pełne imię i nazwisko | Orlando Hernández Pedroso | ||||||||||||
| Pseudonim | El Duque | ||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 11 października 1965 Villa Clara, Kuba |
||||||||||||
| Odbijał | prawą | ||||||||||||
| Rzucał | prawą | ||||||||||||
| Debiut | 3 czerwca 1998 | ||||||||||||
| Ostatni występ | 30 września 2007 | ||||||||||||
| Statystyki | |||||||||||||
| W–L | 129–47 (SNB) 90–65 (MLB) |
||||||||||||
| ERA | 3,05 (SNB) 4,13 (MLB) |
||||||||||||
| Strikeouts | 1211 (SNB) 1086 (MLB) |
||||||||||||
| Kariera klubowa | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||
|
|||||||||
Orlando Hernández Pedroso (ur. 11 października 1965) – kubański baseballista, który występował na pozycji miotacza, złoty medalista Letnich Igrzysk Olimpijskich w Barcelonie. Jest bratem przyrodnim dwukrotnego uczestnika Meczu Gwiazd Livána Hernándeza[1].
Orlando Hernández karierę baseballisty rozpoczynał na Kubie, gdzie grał w zespole Industriales, występującym w Serie Nacional de Béisbol[2]. W ciągu siedmiu sezonów występów w tym klubie osiągnął bilans zwycięstw i porażek 129–47, co jest do dziś rekordem w kubańskiej lidze[1]. W 1992 na Letnich Igrzyskach Olimpijskich wraz z reprezentacją narodową zdobył złoty medal[3]. W 1995 po ucieczce jego brata Livána do Stanów Zjednoczonych, kubańskie władze podejrzewając, iż dokona tego samego, został dożywotnio zawieszony w prawach zawodnika[2]. W grudniu 1997 postanowił jednak przedostać się na łodzi do tego kraju[2].
W marcu 1998 roku jako wolny agent podpisał kontrakt z New York Yankees[4]. W sezonie 1998 w głosowaniu do nagrody American League Rookie of the Year Award zajął 4. miejsce[5]. W tym samym roku rozegrał jeden mecz w World Series, w których Yankees pokonali San Diego Padres 4–0[6]. W 1999 po zwycięskiej serii New York Yankees nad Boston Red Sox w finale American League, został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem, a w World Series Yankees ponownie zwyciężyli (4–0 z Atlanta Braves)[7][8]. Rok później zdobył z "Jankesami" trzeci tytuł, po zwycięstwie 4–1 w Subway Series nad New York Mets[9].
15 stycznia 2003 doszło do wymiany na linii New York Yankees, Chicago White Sox, Montreal Expos; ostatecznie Hernández został zawodnikiem klubu z Montrealu, w którym nie zagrał żadnego meczu[4]. W sezonie 2003 rozegrał jedynie dwa mecze w klubie farmerskim tego zespołu, w Brevard County Manatees[10]. W 2004 był ponownie zawodnikiem Yankees[4].
W styczniu 2005 podpisał kontrakt z Chicago Whites Sox, z którym wystąpił w World Series; White Sox pokonali Houston Astros w czterech meczach[4][11]. Występował jeszcze w Arizona Diamondbacks, New York Mets oraz klubach farmerskich Texas Rangers i Washington Nationals[4][12].
Nagrody i wyróżnienia[edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Orlando Hernández (ang.). britannica.com. [dostęp 25 listopada 2012].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Orlando Hernández (hiszp.). desdemipalcodefanatico.com. [dostęp 25 listopada 2012].
- ↑ Cuba Baseball at the 1992 Barcelona Summer Games (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 25 listopada 2012].
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Orlando Hernández Transactions (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 25 listopada 2012].
- ↑ 1998 AL Rookie of the Year Voting (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 25 listopada 2012].
- ↑ 6,0 6,1 1998 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 25 listopada 2012].
- ↑ 7,0 7,1 1999 League Championship Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 25 listopada 2012].
- ↑ 8,0 8,1 1999 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 25 listopada 2012].
- ↑ 9,0 9,1 2000 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 25 listopada 2012].
- ↑ 2003 Brevard County Manatees (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 25 listopada 2012].
- ↑ 11,0 11,1 2005 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 25 listopada 2012].
- ↑ Orlando Hernández Minor League Stats (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 25 listopada 2012].