Orthoceras

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Orthoceras
Bruguière, 1789
Okres istnienia: ordowiktrias
Orthoceras z Maroka
Orthoceras z Maroka
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ mięczaki
Gromada głowonogi
Podgromada łodzikowce
Rząd Orthocerida
Rodzina Orthoceratidae
Rodzaj Orthoceras
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Orthoceras – wymarły rodzaj łodzikowca żyjący w okresie od ordowiku do triasu[1].

Opis: Muszla prosta, wysmukła, syfon położony w środku muszli, dość cienki.

Ekologia: Zwierzęta drapieżne, morskie, żyjące w strefie przydennej do głębokości 400 m, nektoniczne, polujące m.in. na trylobity i ramienionogi.

Znaczenie: Skamieniałości różnych gatunków Orthocerasskamieniałościami pomocniczymi w datowaniu ordowiku, zwłaszcza Europy i Ameryki Północnej.

Występowanie: Rodzaj kosmopolityczny, znany na wszystkich kontynentach, z wyjątkiem Antarktydy, szczególnie licznie spotykany w Europie, Ameryce Północnej i Azji. Występuje również w Polsce, zarówno w utworach ordowiku (wiercenia z Niżu Polskiego i odsłonięcia w Górach Świętokrzyskich), jak i najliczniej w głazach narzutowych przetransportowanych przez lądolód ze Skandynawii.

Zasięg wiekowy: Ordowik – dewon; znane są też okazy bardzo podobne do Orthoceras i przez część badaczy zaliczane do tego rodzaju, ze skał młodszych (aż do schyłku triasu), jednak ich oznaczenie rodzajowe jest wątpliwe. Również status rodzajowy wielu okazów z interwału ordowik – dewon, zaliczanych do Orthoceras, może być wątpliwy, gdyż różnice pomiędzy tym rodzajem a pokrewnymi mu z rodziny Orthoceratidae są bardzo niewielkie.

Wybrane gatunki:

  • Orthoceras regulare – Europa
  • Orthoceras repensUSA
  • Orthoceras catulus – USA

Zastosowanie w gospodarce: Muszle łodzikowatych z rodzaju Orthoceras występują bardzo licznie w wielu kamieniołomach na świecie, dlatego są często polerowane i sprzedawane jako wisiorki lub wraz z wypolerowaną skałą jako przyciski do papieru, popielniczki i okazy paleontologiczne na giełdach kolekcjonerskich. Przeważnie ozdoby takie pochodzą z Maroka.

Przypisy

  1. Village Silversmith: Orthoceras (ang.). [dostęp 7 maja 2009].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • U. Lehmann & G. Hillmer, 1991: Bezkręgowce kopalne. Wyd. Geologiczne, Warszawa.
  • S. Orłowski, M. Szulczewski, 1990. Geologia historyczna. Wyd. Geologiczne, Warszawa.
  • http://paleodb.org/cgi-bin/bridge.pl