Orthopnoë

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Orthopnoë (z greki: ortho – prosto i pnoia – oddech) – objaw chorobowy obserwowany na przykład w przewlekłej niewydolności serca, polegający na tym, że chory z powodu nasilonej duszności przyjmuje pozycję stojącą i opiera się rękami o jakiś przedmiot (np. parapet, mebel), co ułatwia mu oddychanie. Orthopnoë przebiega ze zwiększeniem częstości oddechów.

Występuje często w postaci napadów duszności nocnej, którą określa się mianem dychawicy sercowej[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jan Tatoń, Anna Czech: Diagnostyka internistyczna. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2005, s. 69–70. ISBN 83-200-3156-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Witold Eugeniusz Orłowski: Zarys ogólnej diagnostyki lekarskiej : podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: Wydaw. Lekarskie PZWL, 1994, s. 19. ISBN 83-200-1836-6.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.