Ortopedia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Po prawej stronie widoczna endoproteza "cementowa" stawu biodrowego (lewa strona zdjęcia). Metalowa główka i trzpień umieszczone są w trzonie kości udowej, a panewka zastąpiona jest plastikowym odpowiednikiem.
Ortopedia (gr. orthos – prosty, prawidłowy[1] oraz paideía – wychowanie, wykształcenie[2]) – dział medycyny zajmujący się diagnostyką i leczeniem chorób i urazów narządu ruchu: szkieletu (z wyjątkiem kości czaszki), układu więzadłowo-stawowego oraz uszkodzeń mięśni, nerwów i naczyń[3]. W Polsce specjalizacja lekarska z ortopedii i traumatologii może być rozpoczęta po odbyciu podyplomowego stażu lekarskiego.
- W Polsce do rozwoju nowoczesnej ortopedii przyczynili się m.in. Ireneusz Wierzejewski, Adam Gruca, Wiktor Dega — autorzy licznych prac naukowych i twórcy nowych metod operacyjnych. Pierwsza klinika ortopedyczna powstała 1923 w Poznaniu, zaś Polskie Towarzystwo Ortopedyczne i Traumatologiczne założono 1928 również w Poznaniu.
- W Stanach Zjednoczonych ortopedzi stanowią od 3-4% lekarzy. Najczęstszymi procedurami są tam artroskopia (wziernikowanie) kolana z meniscektomią (wycięciem łąkotki), artroskopia barku, odbarczenie kanału nadgarstka.
Przypisy
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Chirurgia Narządów Ruchu i Ortopedia Polska - oficjalne czasopismo Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego