Orzech czarny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Orzech czarny
Black Walnut nut and leave detail.JPG
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd bukowce
Rodzina orzechowate
Rodzaj orzech
Gatunek orzech czarny
Nazwa systematyczna
Juglans nigra L.
Sp. pl. 2:997. 1753
Mapa zasięgu
Juglans nigra range map.jpg
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Nasiono

Orzech czarny (Juglans nigra L.) – gatunek drzewa należący do rodziny orzechowatych. Występuje naturalnie w Ameryce Północnej w środkowej i wschodniej części Stanów Zjednoczonych[2]. W Polsce jest rzadko uprawiany, czasami dziczeje i uważany jest za gatunek lokalnie zadomowiony (kenofit)[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Korona drzewa kulista i szeroka. Dorasta do 35 m wysokości[4].
Kora
Kora ma szarą lub czarniawą barwę. Jest głęboko bruzdowana[4].
Pędy
Pędy są miękko owłosione i mają brązową barwę. Pąki są aksamitne i jasnoszare[4].
Liście
Liście mają 30-60 cm długości. Są złożone z 10-23 listków o długości 6-12 cm. Listki są podłużnie jajowate, zaokrąglone u nasady, o ostrym wierzchołku, drobno piłkowane. Młode listki są obustronnie gruczołowato owłosione, starsze tylko od spodu. Wydzielają słaby zapach. Ogonek liściowy jest bardzo drobno owłosiony[4].
Kwiaty
Kwiaty męskie w stożkowatych, grubych, odstających kotkach, zebranych po 2-5 na zeszłorocznych pędach. Kwiaty żeńskie niepozorne, zielonkawe, umieszczone są zawsze po pięć na szczytach gałązek. Kwitnie od maja do czerwca[5].
Owoce
Kuliste pestkowce średnicy 3-5 cm. Zewnętrzna okrywa zielona, silnie aromatyczna. Łupina nasiona twarda, gruba, bruzdowana i czarnobrązowa. We wrześniu i październiku dojrzałe orzechy spadają z drzewa[4].

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się odmianę uprawną 'Alburyensis'[4].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Orzech czarny sadzony jest w parkach w całej Europie od XVII wieku jako roślina ozdobna.
  • Drewno było cenione w meblarstwie artystycznym, ze względu na ciemnobrunatne zabarwienie. Dawniej wykonywano z niego również śmigła do samolotów. Dziś przeważnie przerabia się je na okleiny, z powodu pięknego, kontrastowego rysunku jest wysoko cenione i na rynku światowym osiąga wygórowane ceny[5].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-07].
  2. Juglans nigra (ang.). W: Germplasm Resources Information Network (GRIN) [on-line]. United States Department of Agriculture. [dostęp 2011-12-11].
  3. B. Tokarska-Guzik, Z. Dajdok, M. Zając, A. Zając, A. Urbisz, W. Danielewicz: Rośliny obcego pochodzenia w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem gatunków inwazyjnych. Warszawa: Generalna Dyrekcja Ochrony Srodowiska, 2012. ISBN 978-83-62940-34-9.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Johnson O., More D.: Drzewa. Warszawa: Multico, 2009, s. 178. ISBN 978-83-7073-643-9.
  5. 5,0 5,1 Bruno T. Kremer: Drzewa. Warszawa: Świat Książki, 1996, s. 90. ISBN 83-7129-141-8.