Orzecznik
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Orzecznik – część orzeczenia imiennego, stanowiąca dopełnienie zdaniowe łącznika i orzekająca o podmiocie.
Orzecznik najczęściej występuje jako:
- rzeczownik (Kazik jest pracusiem)
- przymiotnik (Kazik jest pracowity)
- przysłówek (Kazik wygląda dobrze)
- zaimek (Kazik nie jest tobą).
Orzecznik rzeczownikowy stoi zazwyczaj w mianowniku lub narzędniku, przymiotnikowy w mianowniku.
W funkcji orzecznika występuje najczęściej rzeczownik lub przymiotnik, ale rolę tę może pełnić także imiesłów przymiotnikowy, przysłówek (w tym odimiesłowowy), zaimek, liczebnik, wyrażenie przyimkowe. Orzecznik można wyrazić w postaci szeregu (Kazik jest pilny i pracowity).