Osła

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Osła
Kościół śś. Piotra i Pawła
Kościół śś. Piotra i Pawła
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat bolesławiecki
Gmina Gromadka
Liczba ludności (2006) ok. 415
Strefa numeracyjna (+48) 075
Tablice rejestracyjne DBL
SIMC 0364191
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Osła
Osła
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Osła
Osła
Ziemia 51°19′14″N 15°45′16″E/51,320556 15,754444

Osła (dawniej niem. Aslau) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie bolesławieckim, w gminie Gromadka.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.

We wsi funkcjonowało lądowisko Krzywa. Na tym terenie można dostrzec pozostałości po obozie, dawne szyny, które kładli więźniowie. Obecnie znajduje się tam strefa przemysłowa z licznymi stacjami paliw, restauracjami i zjazdem na autostradę A4.

Od 2011 roku działa tam też dom rekolekcyjny "Dom Chleba"[1] prowadzony przez Stowarzyszenie Towarzystwa Maryi Niepokalanej. Spotykają się tam grupy z całej polski, szczególnie z diecezji Legnickiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Obecna nazwa wsi ma korzenie słowiańskie, czego dowodem jest prawie identyczne jej brzmienie w najstarszych dokumentach. Łacińska bulla papieża Innocentego IV potwierdzająca uposażenie biskupstwa wrocławskiego, wystawiona w Lyonie 9 sierpnia 1254 roku, wymienia ją jako Ocenane, a w "Księdze uposażeń biskupstwa wrocławskiego" z 1305 roku nazwę zapisano jako Osla. Historyczna Osła to osada słowiańska powstała jeszcze przed 1200 rokiem. Kiedy została założona tutejsza posiadłość rycerska. Osła jako pierwsza ze wszystkich osad w gminie Gromadka została wymieniona w źródłach w 1245. Prawdopodobnie te tereny zasiedlało plemię Bobrzan. Pierwsza znana rodzina, która miała w posiadaniu Osłą, określana była przydomkiem von der Ossel. Nickel von der Ossla posiadał posiadłość we wsi Osła, służył w wojskach Zakonu Najświętszej Maryi Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie inaczej Zakonu Krzyżackiego, więc wziął udział w bitwie pod Grunwaldem. 3 sierpnia 1825 r. około godziny 10 rano w miejscowej kuźni wybuchł pożar, spłonął wtedy zamek, stajnie, szopy, zabudowania dworskie, kościół ewangelicki i katolicki z przyległymi budynkami, plebanią i domem zakrystianina, górny młyn, a także 7 dużych zagród chłopskich – w sumie 1/3 wsi. Spłonęły także dokumenty o dziejach Osłej i okolic. 8 maja 1826 roku położono kamień węgielny pod budowę nowej świątyni, zaś 25 grudnia nastąpiło jej uroczyste otwarcie. W 1845 roku w Osłej działały 4 wodne młyny, 3 wiatraki, 1 tartak, 1 browar, 24 rękodzielników, 19 kupców i handlarzy. Podczas wojny działał tu podobóz Groß-Rosen, w którym prowadzona była produkcja myśliwców nocnych FW Ta-154. Osła jest jedyną miejscowością w Polsce, w której podczas mszy rezurekcyjnej odgrywana jest scena zamieszek wśród żołnierzy (bitwa żołnierzy) spowodowana zmartwychwstaniem Jezusa. Sami żołnierze wartę obejmują już od zakończenia liturgii Wielkiego Piątku.

Filia Groß-Rosen[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości znajdowała się filia obozu koncentracyjnego Groß-Rosen[2].

Zabytki i kultura[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest obiekt:

  • Kościół Świętych Piotra i Pawła z 1826 roku.[3].

Inne zabytki:

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Stowarzyszenie Towarzystwa Maryi Niepokalanej. [dostęp 2014-08-09].
  2. Abraham Kajzer: Za drutami śmierci. Wałbrzych, Muzeum Gross-Rosen: 2013.
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 21 sierpnia 2012]. s. 4.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]