Osła

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Osła
Kościół śś. Piotra i Pawła
Kościół śś. Piotra i Pawła
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat bolesławiecki
Gmina Gromadka
Liczba ludności (2006) ok. 415
Strefa numeracyjna (+48) 075
Tablice rejestracyjne DBL
SIMC 0364191
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Osła
Osła
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Osła
Osła
Ziemia 51°19′N 15°45′E/51,316667 15,750000Na mapach: 51°19′N 15°45′E/51,316667 15,750000

Osła (dawniej niem. Aslau) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie bolesławieckim, w gminie Gromadka.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.

We wsi funkcjonuje lądowisko Krzywa, na terenie byłego lotniska.

Od 2011 roku działa tam też dom rekolekcyjny "Dom Chleba"[1] prowadzony przez Stowarzyszenie Towarzystwa Maryi Niepokalanej. Spotykają się tam grupy z całej polski, szczególnie z diecezji Legnickiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Obecna nazwa wsi ma korzenie słowiańskie, czego dowodem jest prawie identyczne jej brzmienie w najstarszych dokumentach. Łacińska bulla papieża Innocentego IV potwierdzająca uposażenie biskupstwa wrocławskiego, wystawiona w Lyonie 9 sierpnia 1254 roku, wymienia ją jako Ocenane, a w "Księdze uposażeń biskupstwa wrocławskiego" z 1305 roku nazwę zapisano jako Osla. Historyczna Osła to osada słowiańska powstała jeszcze przed 1200 rokiem. Kiedy została założona tutejsza posiadłość rycerska. Osła jako pierwsza ze wszystkich osad w gminie Gromadka została wymieniona w źródłach w 1245. Prawdopodobnie te tereny zasiedlało plemię Bobrzan. Pierwsza znana rodzina, która miała w posiadaniu Osłą, określana była przydomkiem von der Ossel. Nickel von der Ossla posiadał posiadłość we wsi Osła, służył w wojskach Zakonu Najświętszej Maryi Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie inaczej Zakonu Krzyżackiego, więc wziął udział w bitwie pod Grunwaldem. 3 sierpnia 1825 r. około godziny 10 rano w miejscowej kuźni wybuchł pożar, spłonął wtedy zamek, stajnie, szopy, zabudowania dworskie, kościół ewangelicki i katolicki z przyległymi budynkami, plebanią i domem zakrystianina, górny młyn, a także 7 dużych zagród chłopskich – w sumie 1/3 wsi. Spłonęły także dokumenty o dziejach Osłej i okolic. 8 maja 1826 roku położono kamień węgielny pod budowę nowej świątyni, zaś 25 grudnia nastąpiło jej uroczyste otwarcie. W 1845 roku w Osłej działały 4 wodne młyny, 3 wiatraki, 1 tartak, 1 browar, 24 rękodzielników, 19 kupców i handlarzy. Podczas wojny działał tu podobóz Groß-Rosen, w którym prowadzona była produkcja myśliwców nocnych FW Ta-154. Osła jest jedyną[potrzebne źródło] miejscowością w Polsce, w której podczas mszy rezurekcyjnej odgrywana jest scena zamieszek wśród żołnierzy (bitwa żołnierzy) spowodowana zmartwychwstaniem Jezusa. Sami żołnierze wartę obejmują już od zakończenia liturgii Wielkiego Piątku.

Według pewnych danych w Osłej przed pierwszą wojną światową na wzgórzu (na drodze Osła-Gromadka) stały wiatraki[potrzebne źródło][styl do poprawy].

Zabytki i kultura[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest obiekt:

  • Kościół Świętych Piotra i Pawła z 1826 roku.[2].

Inne zabytki:

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Stowarzyszenie Towarzystwa Maryi Niepokalanej. [dostęp 2014-08-09].
  2. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 21 sierpnia 2012]. s. 4.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]