Osbald z Nortumbrii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Osbald z Nortumbrii
król Nortumbrii
król Nortumbrii
Okres panowania 796
Poprzednik Etelred
Następca Eardwulf
Dane biograficzne
Urodziny VIII wiek
Śmierć 799
Miejsce pochówku York Minster
Wyspy Brytyjskie w czasach Osbalda

Osbald z Nortumbrii, Osbaldus – władca anglosaskiego królestwa Nortumbrii przez 27 dni w roku 796.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Informacje na temat Osbalda pochodzą głównie z kroniki Symeona z Durham oraz z zachowanych listów mnicha Alkuina.

Pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Nieznane jest pochodzenie Osbalda. Symeon nazywa go patrycjuszem, co wskazuje na jego szlacheckie pochodzenie. Z kolei Alkuin w swoich listach sugeruje, że jego przodkami byli dawni królowie Nortumbrii[1]. Pewnym jest natomiast, że odgrywał znaczącą rolę w państwie za panowania Etelreda, kiedy bowiem Alkuin napominał króla, wymienił również imiona jego współpracowników: Osbalda i Osberta.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o Osbaldzie na kartach historii pojawia się w 780 roku. 9 stycznia tego roku Osbald wraz z ealdormanem Etelhardem spalił żywcem Bearna, sojusznika króla Elfwalda[2][3].

Bliskie stosunki łączyły Osbalda z mnichem Alkuinem. Napisał on do młodego patrycjusza i króla Etelreda w 793 roku dwa listy, w których nawoływał do poprawy, ganiąc ich za przelaną krew, chciwość, przepych i "pogańskie" fryzury. Zachęcał również Osbalda do wstąpienia do zakonu i poświęcenia życia Bogu[3].

18 kwietnia 796 roku zginął Etelred. Jego śmierć była wynikiem spisku, zawiązanego przez szlachciców Wadę i Ealdreda. Kraj pogrążył się w anarchii. Sytuację szybko wykorzystał Osbald, zasiadając na tronie[3][4]; nie ma jednak dowodów, że miał coś wspólnego ze spiskowcami.

Rządy Osbalda trwały zaledwie 27 dni[4]. Po tym okresie został opuszczony przez swych ludzi, zdetronizowany i zmuszony do ucieczki[4]. Schronienie znalazł w klasztorze na wyspie Lindisfarne[4][5]. Otrzymał tam kolejny list od Alkuina, który wezwał go do porzucenia stanu świeckiego i przybrania mniszych szat. Mnich podejrzewał Osbalda o zabójstwo Etelreda i innych możnych oraz wzywał do odpokutowania za grzechy i zaniechania prób odzyskania władzy[3]. Osbald odmówił i udał się do Piktów[6], gdzie przyjął go i otoczył opieką tamtejszy król Konstantin[4].

Najwyraźniej Alkuin nie zaprzestał swych wysiłków, gdyż Osbald w końcu został mnichem i umarł jako opat w 799 roku[3]. Pochowano go w nieoznaczonym grobie w katedrze York Minster[3][7].

Przypisy

  1. Yorke, s.128
  2. Symeon, A.D. 780, s.452
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Catholic Encyclipedia: Osbald (ang.). catholic.com. [dostęp 2012-02-16].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Symeon, A.D. 796, s.458
  5. Yorke, s.133
  6. Yorke, s.135
  7. Osbald (ang.). Foundation for Medieval Genealogy. [dostęp 2012-02-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Etelred I z Nortumbrii
Flag of Northumbria.svg Król Nortumbrii
796
Flag of Northumbria.svg Następca
Eardwulf z Nortumbrii