Osbert Peake, 1. wicehrabia Ingleby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Osbert Peake, 1. wicehrabia Ingleby (ur. 30 grudnia 1897, zm. 11 października 1966), brytyjski polityk, członek Partii Konserwatywnej, minister w rządach Winstona Churchilla i Anthony'ego Edena.

Wykształcenie odebrał w Eton College, w Sandhurst oraz w Christ Church na Uniwersytecie Oksfordzkim. Studia ukończył w 1919 r. Walczył podczas I wojny światowej w szeregach Northamptonshire Yeomanry oraz Coldstream Guards. W 1923 r. rozpoczął praktykę adwokacką w korporacji Inner Temple. W 1929 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Leeds North. Po likwidacji tego okręgu w 1955 r. reprezentował okręg wyborczy Leeds North East.

W 1939 r. objał stanowisko podsekretarza stanu w ministerstwie spraw wewnętrznych. W latach 1944-1945 był finansowym sekretarzem skarbu. Po powrocie konserwatystów do władzy w 1951 r. objął stanowisko ministra zabezpieczenia socjalnego (od 1953 r. urząd nosił nazwę ministra emerytur i zabezpieczenia socjalnego). Od 1954 r. był członkiem gabinetu. Zasiadał w nim do grudnia 1955 r. Rok później otrzymał tytuł 1. wicehrabiego Ingleby i zasiadł w Izbie Lordów.

19 czerwca 1922 r. poślubił lady Joan Capell (28 lutego 1899 - 1979), córkę George'a Capella, 7. hrabiego Essex, i Adeli Grant, córki Beacha Granta. Osbert i Joan mieli razem syna i cztery córki:

Lord Ingleby zmarł w 1966 r. Tytuł wicehrabiego odziedziczył jego jedyny syn.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
nowa kreacja
Wicehrabia Ingleby
1956-1966
Następca
Martin Peake, 2. wicehrabia Ingleby