Oset kędzierzawy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Oset kędzierzawy
Carduus crispus Sturm10.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd astrowce
Rodzina astrowate
Podrodzina Carduoideae
Rodzaj oset
Gatunek oset kędzierzawy
Nazwa systematyczna
Carduus crispus L.
Sp. pl. 2:821. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Carduus crispus 002a.JPG

Oset kędzierzawy (Carduus crispus) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. Zasięg obejmuje znaczną część kontynentu europejskiego, od Armenii na wschodzie, po Hiszpanię i Francję na zachodzie. Na północy granica zasięgu biegnie przez Belgię, Niemcy, Danię, po południową Finlandię. Najdalej na południu występuje w Rumunii i Włoszech. Jako gatunek zawleczony i zdziczały występuje na kontynencie północnoamerykańskim[2]. W Polsce jest to gatunek pospolity.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona, prosta, o wysokości 30–150 cm, rozgałęziająca się. Na całej długości, z wyjątkiem części podkwiatostanowej jest wcinano-kolczasto-skrzydełkowata.

Cała mniej lub więcej kutnerowata.

Liście
Dolne pierzasto-dzielne, górne zatokowo-klapowane. Całe są rzadko owłosione, z czasem łysiejące. Brzegi mają silnie kolczaste.
Kwiaty
Zebrane w duże, grube i zwisające koszyczki o okrywie długości 2,5–4 cm i listkach okrywy nieco odgiętych. Są zwykle siedzące i wyrastają po kola na wierzchołkach pędów. Pappus o pojedynczych włoskach długości 15–25 mm.
Owoc
Niełupki o długości 3,5–4 mm

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina dwuletnia, hemikryptofit. Rośnie na suchych zboczach, przydrożach, obrzeżach lasów i zarośli, na siedliskach ruderalnych. W uprawach rolnych jest chwastem. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl. Artemisietea vulgaris[3]. Kwitnie od czerwca do września, nasiona rozsiewane są przez wiatr.

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Tworzy mieszańce z ostem nastroszonym, o. zwisłym i innymi[4].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  2. Carduus crispus (ang.). Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2009-07-07].
  3. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  4. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  2. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.