Osiedle Borsiga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Osiedle Borsiga
Zabudowa przy ul. Głowackiego
Zabudowa przy ul. Głowackiego
Państwo  Polska
Miejscowość Zabrze Biskupice
Adres ul. Stefana Okrzei
ul. Św. Wojciecha
ul. Pawła Kempki
ul. Marii Rodziewiczówny
ul. Joachima Lelewela
ul. Władysława IV
ul. Bartosza Głowackiego
ul. Mieczysława I
Typ budynku familoki
Położenie na mapie Zabrza
Mapa zabrza - czysta.svg
"Osiedle Borsiga"
Osiedle Borsiga
50°19′25″N 18°50′00″E / 50.32361, 18.83333Na mapach: 50°19′25″N 18°50′00″E / 50.32361, 18.83333

Osiedle Borsiga (niem: Siedlung Borsigwerk, śl: Bozywerk) – osiedle robotnicze (należące do grupy śląskich osiedli patronackich) dla pracowników Kombinatu górniczo-hutniczego, należącego do niemieckiego fabrykanta, Augusta Borsiga. Wybudowane zostało w latach 1863-1871 pomiędzy doliną Bytomki a trasą łączącą Bytom z Zabrzem na południe od pobliskich kopalni Hedwigswünsch („Życzenie Jadwigi”), Ludwigsglück („Szczęście Ludwika”) i uruchomionej w 1863 roku huty. Obecnie jest częścią dzisiejszej dzielnicy Zabrza - Biskupice.

Równocześnie z podobnymi do siebie domami robotniczych i pomieszczeniami gospodarskimi w postaci komórek i piwnic, powstała także szkoła, domy dla nauczycieli, park, sala gimnastyczna oraz kaplica ewangelicka i cmentarz, który mieści się przy południowych granicach osiedla. W późniejszych latach dobudowane zostały dwa przedszkola, jedno dla dzieci robotników i jedno dla dzieci pracowników zarządu, oraz wyższych rangą inżynierów.

Na ówczesne czasy standard wszystkich mieszkań był bardzo wysoki. Liczyły one średnio 55 metrów kwadratowych, posiadały pomieszczenia kuchni i maksymalnie nawet 3 izby, na zewnątrz mieszkania - na klatce schodowej znajdowały się ubikacje i dostęp do bieżącej wody. Na zabudowania osiedla składało się z ponad 50 dwupiętrowych domów, wykonanych tradycyjnie z czerwonej cegły familoków. Kształt osiedla wyznaczał geometryczny układ zabudowań i ulic zaprojektowany w sposób symetryczny i harmonijny.

Północna część osiedla, powyżej ul. Okrzei charakteryzowała się lepszym standardem i inną formą, gdyż przeznaczona była dla pracowników wyższego szczebla. W północnej i środkowej części osiedla znajdują się zabytkowe, prawie stuletnie aleje kasztanowców

Obecnie osiedle należy do najbardziej unikatowych założeń patronackich na Górnym Śląsku

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj