Osiedle Hetmańskie (Poznań)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Osiedle Hetmańskie
Plan osiedla
Plan osiedla
Państwo Polska
Miasto Poznań
Dzielnica Łazarz, Górczyn
Poprzednia nazwa Osiedle Głogowska-Hetmańska
Osiedle Hetmańskie HCP
Rozpoczęcie budowy 1969
Zakończenie budowy 1976
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Osiedle Hetmańskie
Ulica Głogowska - siedziba MPK Poznań na tle Osiedla Hetmańskiego

Osiedle Hetmańskieosiedle mieszkaniowe w Poznaniu, otoczone przez Łazarz od północy i Górczyn od południa.

Architektura i położenie[edytuj | edytuj kod]

Osiedle składa się z siedmiu 11-kondygnacyjnych bloków mieszkaniowych, w których ulokowano 846 mieszkań i 1 lokal biurowy. Całość znajduje się w kwadracie ulic: Głogowska (na zachodzie) - Hetmańska (od północy) - Romana Dmowskiego[1] (na wschodzie). Na południu teren osiedla ogranicza zajezdnia tramwajowa MPK Poznań przy ul. Głogowskiej. Na zespół składają się budynki:

Adres Lokali Budowa Nr roboczy
Kolejność budowy
ul. Głogowska 129 121 1972-1973 7
ul. Dmowskiego 62 121 1969-1971 1
ul. Hetmańska 52 121 1972-1973 6
ul. Hetmańska 54 121 1972-1973 5
ul. Hetmańska 56 121 1971-1972 4
ul. Hetmańska 58a 121 1971-1972 3
ul. Hetmańska 62 121 1969-1971 2
ul. Hetmańska 58
kotłownia (641,7 m²), hydrofornia, warsztaty
boksy garażowe 1972[2]
RAZEM: 847

Historia[edytuj | edytuj kod]

Osiedle wybudowała Spółdzielnia Mieszkaniowa im. Hipolita Cegielskiego, założona 18 lipca 1958, z inicjatywy pracowników HCP. Pierwsze lokale oddano do użytku 17 grudnia 1958 w innych częściach miasta. Spółdzielnia zarządzała także lokalami innych firm z terenu miasta (np. ZNTK, Stomil, czy gazownia).

W 1969 rozpoczęta została budowę bloków, jednak nie ukończyła się ona powodzeniem. Po 3 latach przerwy, w 1971, praca nabrała tempa. Budynki postawiono w ciągu 3 lat (1971-1973), a oddanie ich do użytku opóźniały nie wykończone elewacje. Ostatecznie w 1976 roku została zrealizowana całość inwestycji w zakresie budownictwa mieszkaniowego (planowana była niezrealizowana budowa pawilonu handlowego).

Na początku budowy osiedle nazywano Osiedlem Głogowska-Hetmańska, 31 maja 1971 w wyniku konkursu zmieniono jego nazwę na Osiedle Hetmańskie HCP[3]. Obecną nazwę osiedle uzyskało przed 1991.

1 stycznia 1973 wydzielono dla osiedla osobną administrację. Z dniem 1 kwietnia 1982 zlikwidowano tę administrację, a osiedle przyłączono do administracji osiedli na Wildzie.

Po 1989 odnowiono elewacje, zmodernizowano kotłownie (lata 1997 - 2000), wyremontowano chodniki oraz uporządkowano zieleń.

Na osiedlu brak większego ośrodka handlowego - sklepy, gastronomia i usługi funkcjonują wokół, zwłaszcza przy ul. Głogowskiej. Dojazd zapewniają tramwaje do węzła Głogowska/Hetmańska, funkcjonującego u stóp bloków (linie 1, 5, 7, 8, 14, 18) oraz autobus linii 79 (przystanki Głogowska/Hetmańska i Dmowskiego).

Przypisy

  1. dawniej ul. Findera
  2. 25 szt.
  3. Sprawozdania (s. 143) (pol.). Kronika Miasta Poznania nr 1/1973. [dostęp 2012-06-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Robotnicza Spółdzielnia Mieszkaniowa Lokatorsko-Własnościowa "H. Cegielski" 1958-1983, część I (1958-1970) (pol.). Kronika Miasta Poznania nr 2/1983. [dostęp 2012-05-28].
  2. Robotnicza Spółdzielnia Mieszkaniowa Lokatorsko-Własnościowa "H. Cegielski" 1958-1983, część II (1971-1983) (pol.). Kronika Miasta Poznania nr 3/1983. [dostęp 2012-05-28].
  3. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ISBN 978-83-7445-018-8
  4. Spółdzielnia Mieszkaniowa HCP