Osiedle Witosa (Katowice)
Na mapach: 50°15′40.91″N 18°58′13.77″E / 50.2613636, 18.9704919
|
|||
 Budynek mieszkalny przy ul. W. Sławka |
|||
| Miasto | Katowice | ||
| Status | dzielnica | ||
| Zespół dzielnic | północne | ||
| Powierzchnia | 3,49[1] km² | ||
| Ludność (2007) • liczba ludności • gęstość |
12 401[1] 3 607[1] os./km² |
||
| Tablice rejestracyjne | SK | ||
Położenie na planie Katowic |
|||
Osiedle Wincentego Witosa – jest to północno-zachodnia dzielnica Katowic, z zespołu dzielnic północnych, położona między Załężem, Załęską Hałdą, miastem Chorzów. Granice wyznaczają: autostrada A4, ul. Feliksa Bocheńskiego, las kochłowicki oraz linia kolejowa Katowice – Gliwice. Osiedle ma powierzchnię 3,49 km² (2,11% powierzchni miasta) i 12 401 ludności (3,9% ludności miasta)[1].
Spis treści |
Historia [edytuj]
Osiedle zbudowano na terenach Załęskiej Hałdy między linią kolejową do KWK Kleofas a ulicą Kochłowicką (autostrada A4). Po II wojnie światowej wzniesiono tzw. "domki fińskie" dla pracowników "KWK Kleofas" (wyburzono je w latach 70. XX wieku). Obecnie na osiedlu istnieje zespół bloków (od dwu do jedenastokondygnacyjnych) wzdłuż ulic N. Barlickiego, M. Ossowskiego, E. Kwiatkowskiego i M. Rataja. Przy zbiegu ulic N. Barlickiego i E. Kwiatkowskiego zbudowano kościół Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Herberta (parafia erygowana 14 września 1982 roku, kościół poświęcony 16 maja 1982 r. przez abp Damiana Zimonia).
Uchwałą Rady Miasta Katowice nr LII/1070/10 z dnia 25 stycznia 2009 roku plac położony na rogu ul. Wincentego Witosa i ul. Michała Ossowskiego nazwano skwerem rtm. Witolda Pileckiego[2].
-
Bloki mieszkalne przy ul. M. Ossowskiego
-
Os. Witosa – plac Św. Herberta
-
Skrzyżowanie ul. Rataja i ul. Kolońskiej
Charakterystyka [edytuj]
Obecnie na osiedlu znajduje się oddział NFZ, Prokuratura Rejonowa, ośrodek kształceniowo-rehabilitacyjny, Okręgowy Urząd Górniczy, poczty, szkoła podstawowa i gimnazjum, Instytut Ochrony Środowiska, parafia Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Herberta (należąca do dekanatu Katowice-Załęże), w niewielkiej odległości: Kopalnia Węgla Kamiennego "Kleofas" (w likwidacji), Zakład Targowisk Miejskich, salon samochodowy Porsche, Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne i hala Makro. Poza osiedlem mieszkaniowym zlokalizowane są: baza Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej, Centrum Handlu Hurtowego. Do osiedla przylega park leśny (istnieje tam wyznaczony szlak turystyczny – 25 lecia PTTK[3]).
Udział powierzchni zabudowanej w powierzchni terenu całej dzielnicy wynosi 17%, wskaźnik intensywności zabudowy (netto) − 0.77 WIZ; średnia ważona liczby kondygnacji to 4.53[1].
Plac św. Herberta w założeniu władz miasta ma być terenem zielonym, pełniącym integrującą funkcję w założeniu urbanistycznym osiedla[1].
Komunikacja miejska [edytuj]
Komunikację na osiedle Wincentego Witosa zapewniają linie autobusowe KZK GOP, przebiegających ul. Obroki, ul. Wincentego Witosa, ul. Stasiława Kossutha, ul. M. Rataja, ul. M. Ossowskiego i ul. Eugeniusza Kwiatkowskiego. Dzięki liniom nr: 51, 70, 109, 115, 130, 138/238, 165, 177 i 193[4] osiedle ma bezpośrednie połączenie z Bogucicami, Chorzowem−Batorym, Chorzowem II, Dąbrówką Małą, Dębem, Halembą, Janowem, Józefowcem, Katowicami (centrum), Kochłowicami, Ligotą, Ochojcem, os. Tysiąclecia, Piotrowicami, Szopienicami i Załężem. W nocy komunikację zapewnia linia 130N z Katowic do Halemby. Nieopodal osiedla przebiega linia tramwajowa z Siemianowic Śląskich i Katowic−Szopienic do Chorzowa (20), Chorzowa Batorego (13) oraz Świętochłowic i Bytomia (7).
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Urząd Miasta Katowice: Katowice – Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego (pol.). www.bip.um.katowice.pl. [dostęp 2011-02-17].
- ↑ Skwer Rotmistrza Witolda Pileckiego w Katowicach (pol.). www.katowice.eu. [dostęp 2011-02-17].
- ↑ Katowice – Plan miasta, wyd. Demart, Warszawa 2008.
- ↑ KZK GOP: Kursy dla przystanku Katowice Osiedle Witosa Centrum. www.rozklady.kzkgop.pl. [dostęp 2011-02-17].
Bibliografia [edytuj]
- Szaraniec Lech; Osady i Osiedla Katowic, Oficyna "Artur", Katowice 1996, ISBN 83-905115-0-9, ss. 190−191.
- Broszkiewicz Jacek; Katowice – reflektorem po mieście, wydawca: Urząd Miejski w Katowicach, ISBN 83-901884-0-6, s. 65.
- Katowice 1865–1945. Zarys rozwoju miasta. Red. J. Szaflarski, Śląski Instytut Naukowy w Katowicach, Wydawnictwo "Śląsk", Katowice 1978, s. 25.
|
|||||||||||||||||||
