Osiedle mieszkaniowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Osiedle przy Leipziger Straße w Berlinie, 1969–1972

Osiedle mieszkaniowe – jednostka urbanistyczna charakteryzująca się ujednoliconą zabudową mieszkaniową, z uzupełnieniem w postaci infrastruktury usługowo-handlowej. Obiekty wewnątrz osiedla często połączone są siecią dróg wewnętrznych, przy jednoczesnym wydzieleniu dróg wyższych klas na zewnątrz[1].

Koncepcja osiedla mieszkaniowego została rozwinięta w latach 20. XX wieku w Niemczech, a rozpowszechniła się w innych krajach po II wojnie światowej[1].

W niektórych przypadkach osiedla mają jednego właściciela, np. spółdzielnia mieszkaniowa, towarzystwo budownictwa społecznego itp., w innych wypadkach poszczególne elementy zabudowy mieszkaniowej mogą mieć różnych właścicieli, a wydzielenie takiego obszaru jako odrębnego osiedla może mieć podstawy historyczne, zwyczajowe itp.

Termin "osiedle" odnosi się również do jednostki pomocniczej wydzielonej w obrębie miasta (gminy). Osiedle mieszkaniowe rozumiane jako jednostka urbanistyczna może być równocześnie "osiedlem" w sensie administracyjnym.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 John Fleming: Encyklopedia architektury. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe : Wydawnictwo Naukowe PWN, 1997. ISBN 83-221-0678-5.