Osiek Łużycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Osiek Łużycki
Kościół i szkoła podstawowa w Osieku Łużyckim
Kościół i szkoła podstawowa w Osieku Łużyckim
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat zgorzelecki
Gmina Zgorzelec
Liczba ludności (2006) 330
Strefa numeracyjna (+48) 75
Kod pocztowy 59-900
Tablice rejestracyjne DZG
SIMC 0193341
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Osiek Łużycki
Osiek Łużycki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Osiek Łużycki
Osiek Łużycki
Ziemia 51°05′N 15°00′E/51,083333 15,000000Na mapach: 51°05′N 15°00′E/51,083333 15,000000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Osiek Łużycki (niem. Wendisch Ossig[1]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Zgorzelec.

W latach 1975−1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa prawdopodobnie wywodzi się od łużyckiego słowa oznaczającego "siekanie" i związana jest z deforestacją - wysiekaniem lasu[2]. Niemiecki językoznawca Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia formę nazwy - Ossek podając jej znaczenie "Waldhau" - "Wykarczowany las"[2].

Śląski pisarz Konstanty Damrot w swojej pracy o znaczeniu nazw na Śląsku wydanej w 1896 roku w Bytomiu wymienia nazwę wsi w obecnym polskim brzmieniu "Osiek", a także niemiecką Wendisch Ossig (pol. Wendyjski Ossiek), która wywodzi się od Wendów jak Niemcy nazywają w Niemczech Serbów łużyckich potomków Słowian połabskich. Damrot podaje także dwie wcześniejsze nazwy zanotowane w dokumentach średniowiecznych: z 1385 roku "Ozzek" oraz 1340 "Wendiss Ossigk"[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

  • kościół ewangelicki, obecnie rzym.-kat. par. pw. Narodzenia NMP, z 1532 r., XVII w.
  • cmentarz przy kościele, ewangelicki, obecnie rzym.-kat., z XVII w.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Konstanty Damrot: Die älteren Ortsnamen Schlesiens, ihre Entstehung und Bedeutung: mit einem Anhange über die schlesisch-polnischen Personennamen: Beiträge zur schlesischen Geschichte und Volkskunde. Beuthen: Verlag von Felix Kasprzyk, 1896, s. 130.
  2. 2,0 2,1 Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 40.
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 12.11.2012]. s. 259.