Osiem przywilejów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Osiem przywilejów (chiń.: 八议; pinyin: Bā Yì) – w tradycyjnym prawie chińskim osiem głównych przesłanek do złagodzenia kary za popełnione przestępstwo. Były to:

  • pokrewieństwo z cesarzem (chiń.: 议亲; pinyin: Yì Qīn);
  • długoletnia służba rodzinie cesarskiej (chiń.: 议故; pinyin: Yì Gù);
  • zasługi dla państwa (w szczególności podbicie nowych terytoriów) (chiń.: 议功; pinyin: Yì Gōng);
  • niesienie przykładu moralnego i dawanie dobrych rad (chiń.: 议贤; pinyin: Yì Xián);
  • przydatność dla administracji i armii (chiń.: 议能; pinyin: Yì Néng);
  • obowiązkowość (chiń.: 议勤; pinyin: Yì Qín);
  • pochodzenie arystokratyczne lub pełnienie wysokiego stanowiska w administracji (chiń.: 议贵; pinyin: Yì Guì);
  • bycie potomkiem wcześniejszych dynastii (chiń.: 议宾; pinyin: Yì Bīn).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

A. Kość, "Prawo a etyka konfucjańska w historii myśli prawnej Chin", Lublin 1998, ISBN 83-907308-3-9