Osjaków

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Osjaków
Herb
Herb Osjakowa
Osjaków
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat wieluński
Gmina Osjaków
Liczba ludności (2012) 1 315[1]
Strefa numeracyjna (+48) 43
Kod pocztowy 98-320
Tablice rejestracyjne EWI
SIMC 0708420
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Osjaków
Osjaków
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Osjaków
Osjaków
Ziemia 51°17′18″N 18°47′33″E/51,288333 18,792500
Strona internetowa miejscowości

Osjaków – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Osjaków.

Położona nad Wartą, przy drodze krajowej nr 74 z Wielunia do Piotrkowa Trybunalskiego, miejsce etapowe spływów kajakowych.

Do 1953 roku miejscowość była siedzibą gminy Radoszewice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego. Miejscowość partnerska francuskiego Trévol. Osjaków jest siedzibą gminy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o osadzie pochodzą z 1299 r. Przed 1446 r. wieś otrzymała prawa miejskie, nie rozwinęła się jednak nigdy w znaczący ośrodek miejski i utraciła je w 1793 r. na skutek pożaru, który strawił większość zabudowań. Od dawna pozyskiwano tu żelazo z rudy darniowej. W 1563 r. powstała pierwsza kuźnica. Jeszcze w okresie międzywojennym w okolicach Osjakowa (Józefina, Jasień, Czernice) wydobywano rudę i transportowano ją do huty „Kościuszko” i „Pokój” na Śląsku oraz do Częstochowy. W 1791 r. Osjaków należał do Józefa Masłowskiego. W XIX w. należał do Psarskich herbu Jastrzębiec. Za udział w powstaniu styczniowym Józef Psarski i Władysław Ostrzycki z Osjakowa zostali zesłani na Sybir. Przed II wojną światową 60% mieszkańców stanowili Żydzi. Wieś żyła z rolnictwa i handlu. Układ przestrzenny wsi zachował typowe cechy miejskie. Centrum do dziś stanowi rynek. W roku 1965 w Osjakowie urodził się ks. Krzysztof Nykiel.

Synagoga w Osjakowie

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Neogotycki kościół św. Jadwigi wzniesiony został w latach 1912–1914 na miejscu poprzednich: z 1522 i kolejnego z 1649 r. W kościele m.in. późnogotycka chrzcielnica z XVI w. Na wieży kościoła znajduje się zegar wykonany w 1938 roku przez Józefa Ambroziego z Tuszyna. Zachowała się też była synagoga. W centrum wsi stoi pomnik poświęcony ofiarom ludobójstwa niemieckiego. Na cmentarzu wiele pomników przyrody i mogiła powstańców poległych 17 marca 1863 r. w bitwie pod Radoszewicami oraz mogiły ofiar niemieckiego terroru.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Osjakowianie.pl. [dostęp 2012-01-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Muszyńska E.: Problem zagrożonych reliktów urbanistycznych małych miast. Warszawa, 1977, s. 79-81
  • Ruszkowski A.: Sieradz i okolice, Sieradz, 2000

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]