Osjaków

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Osjaków
Herb
Herb Osjakowa
Osjaków
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat wieluński
Gmina Osjaków
Liczba ludności (2012) 1 315[1]
Strefa numeracyjna (+48) 43
Kod pocztowy 98-320
Tablice rejestracyjne EWI
SIMC 0708420
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Osjaków
Osjaków
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Osjaków
Osjaków
Ziemia 51°17′18″N 18°47′33″E/51,288333 18,792500Na mapach: 51°17′18″N 18°47′33″E/51,288333 18,792500
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
Strona internetowa miejscowości
Synagoga w Osjakowie
Czteroprzęsłowy most drogowy (drugi plan) i kładka pieszo-rowerowa(pierwszy plan) w ciągu drogi krajowej nr 8 przez rzekę Warta w Osjakowie

Osjakówwieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Osjaków. Położona nad Wartą, przy drodze krajowej nr 8 z Wielunia do Piotrkowa Trybunalskiego, miejsce etapowe spływów kajakowych. W okolicy Osjakowa ma przebiegać droga ekspresowa nr 8 (według południowego wariantu).

Do 1953 roku miejscowość była siedzibą gminy Radoszewice. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego. Miejscowość partnerska francuskiego Trévol. Osjaków jest siedzibą gminy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o osadzie pochodzą z 1299 r. Przed 1446 r. wieś otrzymała prawa miejskie, nie rozwinęła się jednak nigdy w znaczący ośrodek miejski i utraciła je w 1793 r. na skutek pożaru, który strawił większość zabudowań w mieście. Od dawna pozyskiwano tu żelazo z rudy darniowej. W 1563 r. powstała pierwsza kuźnica. Jeszcze w okresie międzywojennym w okolicach Osjakowa (Józefina, Jasień, Czernice) wydobywano rudę i transportowano ją do huty "Kościuszko" i "Pokój" na Śląsku oraz do Częstochowy. W 1791 r. Osjaków należał do Józefa Masłowskiego. W XIX w. należał do Psarskich herbu Jastrzębiec. Za udział w powstaniu styczniowym Józef Psarski i Władysław Ostrzycki z Osjakowa zostali zesłani na Sybir. Przed II wojną światową 60% mieszkańców stanowili Żydzi. Wieś żyła z rolnictwa i handlu. Układ przestrzenny wsi zachował typowe cechy miejskie. Centrum stanowi rynek.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Neogotycki kościół św. Jadwigi wzniesiony został w latach 1912-1914 na miejscu poprzednich: z 1522 i kolejnego z 1649 r. W kościele m.in. późnogotycka chrzcielnica z XVI w. Na wieży kościoła znajduje się zegar wykonany w 1938 roku przez Józefa Ambroziego z Tuszyna. Zachowała się też była synagoga. W centrum wsi stoi pomnik poświęcony ofiarom ludobójstwa niemieckiego. Na cmentarzu mogiła powstańców poległych 17 marca 1863 r. w bitwie pod Radoszewicami oraz mogiły ofiar niemieckiego terroru.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Muszyńska E., "Problem zagrożonych reliktów urbanistycznych małych miast" Warszawa 1977 r. s. 79-81.
  • Ruszkowski A., "Sieradz i okolice", Sieradz 2000.

Przypisy

  1. Osjakowianie.pl. [dostęp 2012-01-18].