Oskar Awejde

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Oskar Awejde (ur. 1837 w Mariampolu, zm. 20 sierpnia 1897 we Wiatce) – prawnik, powstaniec styczniowy, członek Tymczasowego Rządu Narodowego i Komitetu Centralnego Narodowego[1]. Jeden z przywódców stronnictwa czerwonych, związany z jego umiarkowanym skrzydłem.

Ojciec Marii Awejde. Absolwent prawa Uniwersytetu Petersburskiego, które ukończył w 1858 r. Następnie studiował na uczelniach niemieckich i francuskich. Od 1862 organizował konspirację przedpowstaniową. Jako prawnik zredagował dekret uwłaszczeniowy, wydany w dniu wybuchu powstania. Wszedł do Tymczasowego Rządu Narodowego. Wysłany na Litwę jako komisarz Rządu Narodowego. 3 września 1863 został przez Rosjan aresztowany. W śledztwie załamał się, wydając tysiące nazwisk powstańców i dekonspirując całą strukturę rządu podziemnego. Zesłany został do guberni wiackiej, a później zezwolono mu na zamieszkanie w stolicy tejże, gdzie prowadził praktykę adwokacką.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kijas A., 2000: Polacy w Rosji od XVII wieku do 1917 roku. Inst. Wydawniczy PAX, Wydawnictwo Poznańskie. ISBN 83-211-1340-0

Literatura uzupełniająca[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Andrzej Biernat, Ireneusz Ihnatowicz, Vademecum do badań nad historią XIX i XX wieku, Warszawa 2003,s. 483.