Oslo Sentralstasjon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dworzec Centralny w Oslo
Oslo Sentralstasjon
Dworzec Centralny w Oslo
Państwo  Norwegia
Miejscowość Oslo
Zarządca Jernbaneverket
Data otwarcia 1854[1]
Poprzednie nazwy Oslo Ø
Informacje kolejowe
Liczba peronów 19
Liczba krawędzi
peronowych		 18
Kasy czynne
Przejścia nadziemne link= T
Przejścia podziemne link= N
Liczba pasażerów (2011) 150 000 dziennie[2]
Linie kolejowe
Położenie na mapie Oslo
Mapa lokalizacyjna Oslo
Dworzec Centralny w Oslo
Dworzec Centralny w Oslo
Położenie na mapie Norwegii
Mapa lokalizacyjna Norwegii
Dworzec Centralny w Oslo
Dworzec Centralny w Oslo
Ziemia 59°54′40″N 10°45′03″E / 59.911111111111, 10.750833333333Na mapach: 59°54′40″N 10°45′03″E / 59.911111111111, 10.750833333333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal:Portale Kolej
Stare Oslo Ø zamieniono w centrum handlowe, ale jest to wciąż część stacji

Dworzec Centralny w Oslo (norw. Oslosentralstasjon w skrócie Oslo S) – główna stacja kolejowa w Oslo, centralny i największy dworzec kolejowy w Norwegii.

Spis treści

Położenie [edytuj]

Stacja mieści się w Oslo w dzielnicy Sentrum, do stacji dojeżdżają pociągi metra linii:

  • 1 Frognerseteren - Helsfyr - Ellingsrudåsen
  • 2 Østerås - Ellingsrudåsen
  • 3 Sognsvann - Mortensrud
  • 4 Bergkrystallen - Ringen
  • 5 Storo - Vestli
  • 6 Bekkestua - Ringen

a także tramwaje linii: 11 Majorstuen - Kjelsås, 12 Majorstuen - Torshov - Kjelsås, 13 Jar - Torshov - Grefsen Stasjon, 17 Rikshospitalet - Sinsen - Grefsen Stasjon, 18 Rikshospitalet - Holtet - Ljabru, 19 Majorstuen - Ljabru.

Ruch dalekobieżny [edytuj]

Rozpoczynają się tu linie Drammenbanen, Gardermobanen, Gjøvikbanen, Hovedbanen i Østfoldbanen. Stacja obsługuje większość miejscowości w Norwegii a ponadto połączenia międzynarodowe ze Szwecją i Danią[1].

Ruch lokalny [edytuj]

Information icon.svg Osobny artykuł: Szybka kolej miejska w Oslo.

Stacja obsługuje połączenia SKM do Drammen, Spikkestad, Gjøvik, Mysen, Ski, Moss, Kongsvinger, Dal i Eidsvoll.

Information icon.svg Osobny artykuł: Szybka kolej miejska w Oslo.
Początkowa Poprzednia Numer Następna Końcowa
Drammen Nationaltheatret 400 Bryn Lillestrøm
Drammen Nationaltheatret 440 Lillestrøm Dal
Kongsberg Nationaltheatret 450 Lillestrøm Eidsvoll
Skøyen Nationaltheatret 460 Lillestrøm Lillestrøm
Skøyen Nationaltheatret 500 Nordstrand Ski
Spikkestad Nationaltheatret 550 Kolbotn Moss
Spikkestad Nationaltheatret 560 Holmlia Rakkestad
  • Pociągi linii 300 odjeżdżają co pół godziny; część pociągów nie zatrzymuje się na wszystkich stacjach[3].
  • Pociągi linii 460 odjeżdżają co pół godziny w szczycie i co godzinę poza godzinami szczytu; między Oslo a Lillestrøm pociągi jadą trasą Gardermobanen[7].
  • Pociągi linii 500 odjeżdżają co pół godziny; część pociągów w godzinach poza szczytem nie zatrzymuje się na wszystkich stacjach[8].
  • Pociągi linii 550 odjeżdżają co pół godziny w szczycie i co godzinę poza szczytem; od Asker jadą trasą Askerbanen[9].
  • Pociągi linii 560 odjeżdżają co godzinę. Na trasie do Ski pociągi nie zatrzymują się[10].

Obsługa pasażerów [edytuj]

Kasa biletowa, 17 automatów biletowych, 36 kasowników[11], poczekalnie, telefon publiczny, ułatwienia dla niepełnosprawnych, windy peronowe, wózki bagażowe, parking krótkoterminowy, parking rowerowy, kiosk, bary, restauracje, automaty z żywnością, automatyczne skrytki bagażowe, przystanek autobusowy, postój taksówek[1], hotel. Lotnisko oddalone o 20 minut. Dworzec nieczynny w nocy.

Historia [edytuj]

Pierwsza linia kolejowa wychodząca z Kristianii (dziś Oslo), Hovedbanen do Eidsvoll została otwarta w roku 1854[12]. W 1852 rozpisano konkurs na budynek stacji a wygrał go budynek wzorowany na stacji w Liverpoolu. W roku 1872 otwarto drugą stację dla obsługi linii Drammenbanen, oddaloną o 2 km od pierwszej. Zostały połączone torem w roku 1907. Obie stacje nie wytrzymywały natłoku pasażerów. W 1938 roku powołano komitet mający zdecydować o budowie jednej stacji w Oslo. Komitet zaproponował budowę tunelu w mieście. Plany zmieniono podczas II wojny światowej. Marionetkowy rząd Quislinga zdecydował, że dotychczasowe dworce zostaną rozebrane a zostanie wybudowana nowa stacja w Tøyen dla obsługi połączeń dalekobieżnych a połączenia lokalne będą obsługiwane przez autobusy. Komitet i dyrekcja Norges Statsbaner plany odrzuciły. Po wojnie, po 20 latach odrzucania kolejnych projektów przez Storting, dopiero w 1962 roku zaakceptowano plan stworzenia jednego dworca. Oficjalnie został otwarty w roku 1987 w obecności króla Olafa. Dworzec zachodni zamknięto, a obecnie działa tam norweski komitet pokojowej nagrody Nobla.

Linki zewnętrzne [edytuj]

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 jernbaneverket.no: Oslo S (norw.). [dostęp 2011-12-07].
  2. ↑ Oslo S (norw.). [dostęp 2011-12-07].
  3. ↑ 21-300 Oslo-Jaren-Gjøvik (norw.). reiseinfo.no. [dostęp 2011-12-14].
  4. ↑ 21-400 Drammen-Asker-Oslo-Lillestrøm (norw.). reiseinfo.no. [dostęp 2011-12-14].
  5. ↑ Drammen-Oslo-Jessheim-Dal (norw.). reiseinfo.no. [dostęp 2011-12-14].
  6. ↑ 21-450 Kongsberg-Drammen-Oslo-Eidsvoll (norw.). reiseinfo.no. [dostęp 2011-12-14].
  7. ↑ 21-460 Oslo-Årnes-Kongsvinger (norw.). reiseinfo.no. [dostęp 2011-12-14].
  8. ↑ 21-500 Oslo-Ski (norw.). reiseinfo.no. [dostęp 2011-12-14].
  9. ↑ 21-550 Spikkestad-Oslo-Moss (norw.). reiseinfo.no. [dostęp 2011-12-14].
  10. ↑ 21-560 Oslo-Mysen-Rakkestad (norw.). reiseinfo.no. [dostęp 2011-12-14].
  11. ↑ Oslo S. nsb.no. [dostęp 2011-12-07].
  12. ↑ Oslo S (norw.). [dostęp 2011-12-07].
Oslo Sentralstasjon
Linia Bergensbanen (km linii: 0)
BSicon BHF legende.svg
odległość: 52,86 km
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Oslo_Sentralstasjon&oldid=35416906”