Osmolalność

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Osmolalność, molalność – badanie surowicy lub używane w medycynie, opisujące liczbę moli substancji czynnych osmotycznie rozpuszczonych w 1 kg rozpuszczalnika (wody). Osmolalność wszystkich płynów ustrojowych organizmu w stanie fizjologicznym jest jednakowa (izoosmolalność) i wynosi ~295 mOsm/kg H2O. Za wartości graniczne przyjmuje się 280 – 300 mOsm/kg H2O.

Information icon.svg Zobacz też: Osmolarność.

Zależy od stężenia i aktywności cząsteczek substancji rozpuszczonych w wodzie oraz stężenia i aktywności cząsteczek wody. Osmolalność nie zależy jednak od masy cząsteczkowej ani od ładunku cząsteczki.

Metody oznaczania[edytuj | edytuj kod]

Osmolalność zmierzona[edytuj | edytuj kod]

Stosując metody oznaczania wykorzystuje się zmiany właściwości roztworu poprzez rozpuszczone substancje osmotycznie czynne. Pomiary są wykonywane za pomocą osmometrów, gdzie pomiar wykonywany jest na podstawie porównaniu właściwości fizykochemicznych roztworów. Najczęściej wykonywany jest pomiar temperatury zamarzania, rzadziej temperatury wrzenia. Obniżenie temperatury zamarzania o 1,86°C, jest równoważne jednemu osmomolowi aktywności osmotycznej na kg wody.

Osmolalność obliczona[edytuj | edytuj kod]

Jeżeli oznaczenie analityczne nie jest możliwe, można w przybliżeniu obliczyć wartość osmolalności uwzględniając najważniejsze substancje osmotycznie czynne:

  • osmolalność obliczona [mOsm/kg H2O] = 2 x [Na+] [mmol/l] + glukoza [mmol/l] + mocznik [mmol/l]

Różnica pomiędzy osmolalnością zmierzoną a obliczoną określa lukę osmotyczną i prawidłowo wynosi < 10 mOsm/kg H2O.

Osmolalność efektywna osocza[edytuj | edytuj kod]

Osmolalność efektywna jest w głównej mierze zależna od chlorku sodu, który nie przenika swobodnie przez błony komórkowe. Dlatego we wzorze nie uwzględnia się mocznika, który z kolei przez błony komórkowe przechodzi swobodnie.

  • osmolalność efektywna [mOsm/kg H2O] = 2 x [Na+] [mmol/l] + glukoza [mmol/l]

Zaburzenia osmolalności[edytuj | edytuj kod]

Zaburzenia osmolalności mogą pojawić się w następujących sytuacjach klinicznych:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Dembińska-Kieć, J.W. Naskalski (red.): Diagnostyka laboratoryjna z elementami biochemii klinicznej. Wyd. 3 popr. i uzupełn.. Wrocław: Elsevier Urban & Partner, 2010, s. 226-228. ISBN 9788376091372.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.