Osorkon I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Osorkon I
Louvre-Egyptien-09.jpg
władca starożytnego Egiptu
Dane biograficzne
Dynastia XXII dynastia
Ojciec Szeszonk I
Matka Karoma I
Żona Maatkare
Dzieci Szeszonk II,
Takelot I
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Imiona Osorkona I
hieroglifami
NomenUserkeren-MeriAmon
egip.Osorkon-ukochany-przez-Amona
G39 N5
<
M17 Y5
N35
N36
V4 Aa18 D21
N35
V31
>
PrenomenSechem-cheper-Re Setepen-Re
egip.Potężne-są-przejawy-Re Wybraniec Re
M23
X1
L2
X1
<
N5 S42 L1 N5
U21
N35
>
Imię horusoweKa-nechat-MeriRe-
egip.Byk-potężny-ukochany-przez Re
G5
N5 E2 M3
D40
U6
Srxtail2.GIF

Osorkon Ifaraon, władca starożytnego Egiptu, z XXII dynastii libijskiej, z czasów Trzeciego Okresu Przejściowego. Prawdopodobnie panował w latach 925/24–889 p.n.e. lub 922–887 p.n.e. Był synem Szeszonka I i Karomy I.

Jego główną małżonką była Maatkare – córka Psusennesa II ostatniego władcy XXI dynastii libijskiej. W polityce wewnętrznej był wiernym kontynuatorem sprawdzonych przez swego ojca wzorców sprawowania władzy, szczodrze obdarowując kapłanów najważniejszych bóstw w: Memfis, Karnaku, Heliopolis, Hermupolis i Bubastis, skąd wywodził się jego ród i gdzie rozkazał wznieść świątynie Atuma i Bastet, patronki miasta. Okres jego panowania to czasy co najmniej stabilizacji i kontynuacji zdobyczy poprzednika oraz czasy wielu przedsięwzięć budowlanych – głównie w Dolnym Egipcie – (Bubastis, Koptos, również Abydos). W swych dążeniach utwierdził także znaczenie Herakleopolis oraz rozkazał wznieść obóz wojskowy, strzegący strategicznej drogi do Fajum.

W Karnaku, na miejsce swego brata Juputa, Wielkim Kapłanem Amona mianował swego syna Szeszonka, późniejszego Szeszonka II, którego (według Grimala) około 890 roku p.n.e. uczynił swym koregentem. Byłoby to zgodne z polityką dynastyczną, zapoczątkowaną przez Szeszonka I, potwierdzającą ciągłość dynastii: XXI i XXII – (Szeszonk II był wnukiem Psusennesa II, ze strony matki – Maatkare) oraz zażegnanie niebezpieczeństwa powstania konkurencyjnej władzy Kapłanów Amona z Karnaku. Groźba rozdziału władzy na świecką i duchowną została zażegnana na dość krótki okres – (po śmierci Szeszonka II, następcą na tronie pontyfikalnym w Tebach został jego syn Harsiese I, a nie syn panującego wówczas w Tanis, Osorkona II). Wnuczka Osorkona I, Karamama, pełniła funkcję Wielkiej Małżonki Amona – funkcję, która później będzie dawała w Egipcie, nieomal nieograniczona władzę.

Po śmierci Osorkona, władzę przejmowali kolejno dwaj jego synowie – najpierw młodszy – Takelot I, a później starszy – Szeszonk II. Według N. Grimala, Szeszonk II był jedynie współwładcą swego ojca Osorkona I i zmarł w wieku około 50 lat na kilka miesięcy przed jego śmiercią. Pochowany został w Tanis. Potwierdza to również chronologia K. Kitchen'a, na co może wskazywać brak jakichkolwiek przedmiotów (Uszebti, ceramika) z imieniem Osorkona I w nietkniętym, przebogatym grobowcu Szeszonka II w Tanis.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grimal N. – Dzieje starożytnego Egiptu, PIW, Warszawa 2004, ISBN 83-06-02917-8.
  • Kwiatkowski B. – Poczet faraonów, Iskry, Warszawa 2002, ISBN 83-207-1677-2.
  • Schneider Th. – Leksykon faraonów, PWN, Kraków-Warszawa 2001, ISBN 83-01-13479-8.
  • Jacq Ch. – Podróż po Egipcie faraonów, Świat Książki, Warszawa 2004, ISBN 83-7391-131-6 Nr 4380.
  • Jacq Ch. – Sekrety Egiptu faraonów, Świat Książki, Warszawa 2006, ISBN 83-7391-760-8 Nr 5023.


Poprzednik
Szeszonk I
HekaNemesNechacha PioMs.svg Trzeci Okres Przejściowy
Osorkon I – XXII dynastia

925/24-889 p.n.e.
HekaNemesNechacha PioMs.svg Następca
Takelot I