Ostap Bender

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pomnik Ostapa Bendera w Stolicy Kałmucji.

Ostap Bender (ros. Остап Бендер; także: Ostap-Sulejman-Berta-Maria-Bender-Bej, Bender-Zadunajski, Ostap Ibragimowicz) to postać fikcyjna, antybohater, mizantropiczny oszust, który po raz pierwszy pojawił się w powieści Dwanaście krzeseł (ros.: Двенадцать стульев) napisanej w roku 1928 przez tandem radzieckich autorów: Ilję Ilfa (1897-1937) i Jewgienija Pietrowa (1903-42).

W języku rosyjskim imię "Ostap Bender" stało się archetypową nazwą określającą kanciarza i oszusta.

W kulturze rosyjskiej Bender to postać niemalże kultowa, jego powiedzenia i krótkie, ale celne maksymy są często cytowane w rozmowach i funkcjonują na prawach przysłów.

Tablica pamiątkowa poświęcona Ostapowi Benderowi w Odessie

Według własnego określenia ten "Wielki Kombinator" prowadzi poszukiwania w Związku Radzieckim w okresie NEP-u, diamentowego skarbu, który był ukryty w jednym z dwunastu krzeseł. W końcówce powieści Bender zostaje zabity, ponieważ jego partner w poszukiwaniach Hipolit Matwiejewicz Worobianow nie chciał dzielić się skarbem, który wydawał się być w ich zasięgu.

Pierwowzór[edytuj | edytuj kod]

Część znawców uważa, że Ostap Bender to literacki obraz urodzonego 30 maja 1889 w Nikopolu Osipa Szora. Był on mieszkańcem Odessy, a w 1917 roku wstąpił do Instytutu Technologicznego w Piotrogrodzie (obecnie Petersburg), ale nigdy nie ukończył nawet pierwszego roku studiów. Po wielu przygodach powrócił do domu w roku 1919, a później opowiedział swoją historię Ilfowi i Pietrowowi.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]