Ostap Bender
Ostap Bender (ru: Остап Бендер; także: Ostap-Sulejman-Berta-Maria-Bender-Bej, Bender-Zadunajski, Ostap Ibragimowicz) to postać fikcyjna, antybohater, mizantropiczny oszust, który po raz pierwszy pojawił się w powieści Dwanaście krzeseł (ros.: Двенадцать стульев) napisanej w roku 1928 przez tandem radzieckich autorów: Ilię Ilfa (1897-1937) i Eugeniusza Pietrowa (1903-42)).
W języku rosyjskim imię "Ostap Bender" stało się archetypową nazwą określającą kanciarza i oszusta.
W kulturze rosyjskiej Bender to postać niemalże kultowa, jego powiedzenia i krótkie ale celne maksymy są często cytowane w rozmowach i funkcjonują na prawach przysłów.
Według własnego określenia ten "Wielki Kombinator" prowadzi poszukiwania w Związku Radzieckim w okresie NEP-u, diamentowego skarbu, który był ukryty w jednym z dwunastu krzeseł. W końcówce powieści Bender zostaje zabity, ponieważ jego partner w poszukiwaniach Hipolit Matwiejewicz Worobianow nie chciał dzielić się skarbem, który wydawał się być w ich zasięgu.
[edytuj] Pierwowzór
Część znawców uważa, że Ostap Bender to literacki obraz urodzonego 30 maja 1889 w Nikopolu Osipa Szora. Był on mieszkańcem Odessy, a w 1917 roku wstąpił do Instytutu Technologicznego w Piotrogrodzie (obecnie Sankt Petersburg), ale nigdy nie ukończył nawet pierwszego roku studiów. Po wielu przygodach powrócił do domu w roku 1919, a później opowiedział swoją historię Ilfowi i Pietrowowi.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Золотой теленок в картинках – ilustracje do Złotego cielca (w języku rosyjskim)
- Bender – cytaty i ciekawostki, linki do tekstu książki Dwanaście krzeseł (w języku rosyjskim i angielskim)
