Ostatni Grosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Częstochowy Ostatni Grosz
dzielnica Częstochowy
KościłnaGroszu.jpg
Kościół pw. św. Antoniego Padewskiego i Teresy od Dzieciątka Jezus
Miasto Częstochowa
Status dzielnica
W granicach Częstochowy 1928
Przewodniczący
Rady Dzielnicy
Tomasz Tyl
Powierzchnia 1,9[1] km²
Ludność
 • liczba ludności

6428[1]
Strefa numeracyjna +48 34
Tablice rejestracyjne SC
Położenie na planie Częstochowy
Położenie na planie Częstochowy
Położenie na mapie Częstochowy
Mapa lokalizacyjna Częstochowy
Ostatni Grosz
Ostatni Grosz
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ostatni Grosz
Ostatni Grosz
Ziemia 50°47′32″N 19°08′04″E/50,792222 19,134444
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy dzielnicy Częstochowy. Zobacz też: przysiółek Ostatni Grosz w województwie wielkopolskim.

Ostatni Grosz – dzielnica Częstochowy położona na południowy wschód od centrum miasta. Przebiega przez nią linia kolei warszawsko-wiedeńskiej wraz ze stacją Częstochowa Towarowa, a także pozostałości biegnącej tędy w pierwszej połowie XX wieku linii LubliniecKielce. Włączona do miasta w 1928.

Nazwa dzielnicy pochodzi od ubóstwa niegdysiejszych jej mieszkańców lub od istniejącej tu karczmy, w której przepijano ostatnie pieniądze.

W 1883 w osadzie Ostatni Grosz Władysław Edward Kronenberg, syn Leopolda, rozpoczął budowę fabryki włókienniczej. Niedługo później sprzedano ją firmie Hielle i Ditrich (byli oni właścicielami Zakładów Żyrardowskich), która zapłaciła za nią tylko milion rubli. Fabrykę pod nazwą „Błeszno” uruchomiono w roku 1885. Produkowała wówczas przędzę jutową i worki głównie na potrzeby fabryki w Żyrardowie[2]. Cztery lata później fabrykę zakupiła francuska spółka akcyjna Societe Textile „La Czenstochovienne” (Towarzystwo Przędzalnicze „Częstochowianka”) z siedzibą w Roubaix. W 1902 rozbudowano fabrykę i uruchomiono zakłady bawełniane. Przed I wojną światową była to największa w mieście i jedna z największych fabryk w Kongresówce. Po II wojnie światowej nosiła nazwę Częstochowskich Zakładów Przemysłu Bawełnianego im. Z. Modzelewskiego „Ceba”, obecnie „Polontex”.

Wybudowanie w latach 50. XX wieku alei ZWM (obecnie al. Niepodległości) wraz z linią tramwajową stanowiącą część „osi pracy”, a dwie dekady później przebudowanie trasy z Warszawy do Katowic („gierkówka”) spowodowało zniszczenie pierwotnej sieci ulic. W okresie PRL-u postawiono bloki i wieżowce, które przyćmiły stawiane tu wcześniej domy z wapienia.

Centralnym punktem dzielnicy jest wzgórze, na którym usytuowany jest murowany kościół pw. św. Antoniego Padewskiego i św. Teresy od Dzieciątka Jezus z wysmukłą wieżą, wybudowany w latach 19561960.

W Szkole Podstawowej nr 8 mieści się Izba Pamięci Haliny Poświatowskiej.

Dzielnica jest skomunikowana dziennymi liniami tramwajowymi 1, 2 i 3, dziennymi liniami autobusowymi 10, 12, 15, 20, 24, 31, 32, 35 i 38, natomiast po ulicach stanowiących granicę z dzielnicą Zawodzie-Dąbie kursuje dzienna linia autobusowa 23. Nocną komunikację zapewniają linie N0 (tramwajowa) i N4 (autobusowa).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Algorytm podziału środków (pol.). Urząd Miasta Częstochowy, 2014-04-30. [dostęp 2014-05-06].
  2. K. Zwoliński, Zakłady żyrardowskie w latach 1885-1915, Warszawa 1979, s. 40.