Ostatni Grosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Herb Częstochowy Ostatni Grosz
dzielnica Częstochowy
KościłnaGroszu.jpg
Kościół pw. św. Antoniego Padewskiego i Teresy od Dzieciątka Jezus
Miasto Częstochowa
Status dzielnica
W granicach Częstochowy 1928
Przewodniczący
Rady Dzielnicy
Tomasz Tyl
Powierzchnia 1,9[1] km²
Ludność
 • liczba ludności

6428[1]
Strefa numeracyjna +48 34
Tablice rejestracyjne SC
Położenie na planie Częstochowy
Położenie na planie Częstochowy
brak współrzędnych
Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy dzielnicy Częstochowy. Zobacz też: przysiółek Ostatni Grosz w województwie wielkopolskim.

Ostatni Grosz – dzielnica Częstochowy położona na południowy wschód od centrum miasta. Przebiega przez nią linia kolei warszawsko-wiedeńskiej wraz ze stacją Częstochowa Towarowa, a także pozostałości biegnącej tędy w pierwszej połowie XX wieku linii LubliniecKielce. Włączona do miasta w 1928.

Nazwa dzielnicy pochodzi od ubóstwa niegdysiejszych jej mieszkańców lub od istniejącej tu karczmy, w której przepijano ostatnie pieniądze.

W 1883 w osadzie Ostatni Grosz Władysław Edward Kronenberg, syn Leopolda, rozpoczął budowę fabryki włókienniczej. Niedługo później sprzedano ją firmie Hielle i Ditrich (byli oni właścicielami Zakładów Żyrardowskich), która zapłaciła za nią tylko milion rubli. Fabrykę pod nazwą „Błeszno” uruchomiono w roku 1885. Produkowała wówczas przędzę jutową i worki głównie na potrzeby fabryki w Żyrardowie[2]. Cztery lata później fabrykę zakupiła francuska spółka akcyjna Societe Textile „La Czenstochovienne” (Towarzystwo Przędzalnicze „Częstochowianka”) z siedzibą w Roubaix. W 1902 rozbudowano fabrykę i uruchomiono zakłady bawełniane. Przed I wojną światową była to największa w mieście i jedna z największych fabryk w Kongresówce. Po II wojnie światowej nosiła nazwę Częstochowskich Zakładów Przemysłu Bawełnianego im. Z. Modzelewskiego „Ceba”. Obecnie „Polontex”.

Wybudowanie w latach 50. XX wieku alei ZWM (obecnie al. Niepodległości) wraz z linią tramwajową stanowiącą część „osi pracy”, a dwie dekady później przebudowanie trasy z Warszawy do Katowic („gierkówka”) spowodowało zniszczenie pierwotnej sieci ulic. W okresie PRL-u postawiono bloki i wieżowce, które przyćmiły stawiane tu wcześniej domy z wapienia.

Centralnym punktem dzielnicy jest wzgórze, na którym usytuowany jest murowany kościół pw. św. Antoniego Padewskiego i św. Teresy od Dzieciątka Jezus z wysmukłą wieżą, wybudowany w latach 19561960.

W Szkole Podstawowej nr 8 mieści się Izba Pamięci Haliny Poświatowskiej.

Dzielnica jest skomunikowana dziennymi liniami tramwajowymi 1, 2 i 3, dziennymi liniami autobusowymi 10, 12, 15, 20, 24, 31, 32, 35 i 38, natomiast po ulicach stanowiących granicę z dzielnicą Zawodzie-Dąbie kursuje dzienna linia autobusowa 23. Nocną komunikację zapewniają linie N0 (tramwajowa) i N4 (autobusowa).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Algorytm podziału środków (pol.). Urząd Miasta Częstochowy, 2014-04-30. [dostęp 2014-05-06].
  2. K. Zwoliński, Zakłady żyrardowskie w latach 1885-1915, Warszawa 1979, s. 40.